Podobnie jak wiele społeczności emerytów, The Terraces służy jako ciche schronienie dla większości seniorów, którzy nie mogą już podróżować do odległych miejsc ani brać udziału w odważnych przygodach.
Nadal jednak mogą powrócić do dni pełnych wędrówek i wrażeń, gdy opiekunowie lokalni w Los Gatos w Kalifornii zaplanują czas, w którym mieszkańcy (z których wielu ma 80 i 90 lat) będą na zmianę zakładać zestawy słuchawkowe do wirtualnej rzeczywistości.
W ciągu kilku minut zestaw słuchawkowy przeniesie Cię do Europy, zanurzy w głębiny oceanu lub wyśle na imponujące wyprawy na lotni, siedząc obok siebie. Kuratorem wyboru programów wykorzystujących rzeczywistość wirtualną była firma Rendever, która przekształciła czasami izolowaną formę technologii w katalizator lepszego poznania i powiązań społecznych w 800 społecznościach emerytów w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.
Grupa mieszkańców The Terraces, którzy na początku tego roku wzięli udział w sesji wirtualnej rzeczywistości, wiosłowała z rękami obok krzeseł, pływając ze stadem delfinów podczas oglądania jednego z programów 3D Rendever. „Musieliśmy zanurkować i nie musieliśmy nawet wstrzymywać oddechu!” wykrzyknęła Ginny Baird, lat 81, po wirtualnym zanurzeniu.
Podczas sesji obejmującej wirtualny lot balonem na ogrzane powietrze jeden z mieszkańców wykrzyknął: „O mój Boże!” Inny wzdrygnął się: „Trudno to oglądać!”
Technologię Rendever można również wykorzystać do wirtualnego przeniesienia seniorów z powrotem do miejsc, w których dorastali jako dzieci. Dla niektórych będzie to pierwsza wizyta w rodzinnym mieście od kilkudziesięciu lat.
Wirtualna wycieczka do dzielnicy, w której spędziła dzieciństwo, w nowojorskiej dzielnicy Queens, pomogła przekonać Sue Livingstone (84 l.) o zaletach technologii wirtualnej rzeczywistości, chociaż nadal wychodzi z niej częściej niż wielu mieszkańców The Terraces w Dolinie Krzemowej, około 84 km na południe od San Francisco.
„Nie chodzi tylko o to, żeby móc to ponownie zobaczyć, ale o wszystkie wspomnienia, jakie przywołuje” – powiedział Livingstone. „Mieszkają tu ludzie, którzy nigdy nie opuszczają swojej strefy komfortu. Ale jeśli przekonasz ich, żeby przyszli i wypróbowali słuchawki, mogliby odkryć, że naprawdę im się podobają”.
Adrian Marshall, dyrektor ds. życia społeczności w The Terraces, powiedział, że gdy tylko wiadomość o doświadczeniu wirtualnej rzeczywistości rozprzestrzeni się od jednego mieszkańca do drugiego, bardziej niewtajemniczeni ludzie stają się na tyle ciekawi, aby spróbować, nawet jeśli oznacza to utratę szansy na grę w Mexican Train, popularną w społeczności grę planszową przypominającą domino.
„To staje się dla nich tematem rozmów. To naprawdę łączy ludzi” – powiedział Marshall o programowaniu rzeczywistości wirtualnej firmy Rendever. „Pomaga stworzyć międzyludzki pomost, który uświadamia im, że mają pewne podobieństwa i zainteresowania. Dzięki temu sztuczny świat staje się rzeczywistością”.
Rendever, prywatna firma z siedzibą w Somerville w stanie Massachusetts, ma nadzieję wykorzystać swoją platformę życia seniorów dzięki niedawnemu grantowi od National Institutes of Health, który przekaże prawie 4,5 miliona dolarów na badanie sposobów zmniejszania izolacji społecznej wśród seniorów mieszkających w domu i ich opiekunów.
Niektóre badania wykazały, że programy rzeczywistości wirtualnej prezentowane w ograniczonym formacie mogą pomóc seniorom w utrzymaniu i poprawie funkcji poznawczych, doskonaleniu pamięci i wspieraniu kontaktów społecznych z rodzinami i innymi mieszkańcami placówek opiekuńczych. Eksperci twierdzą, że technologia może być przydatna jako uzupełnienie, a nie zamiennik innych działań.
„Zawsze istnieje ryzyko, że czas spędzony przed ekranem będzie zbyt długi” – stwierdziła Katherine „Kate” Dupuis, neuropsycholog i profesor badająca kwestie związane ze starzeniem się w Sheridan College w Kanadzie. „Ale jeśli zostanie użyte ostrożnie, ze znaczeniem i celem, może być bardzo przydatne. Dla starszych osób może być okazją do interakcji z kimś i podzielenia się poczuciem zachwytu”.
Zestawy słuchawkowe do rzeczywistości wirtualnej mogą być dla starszych osób łatwiejszym sposobem interakcji z technologią, zamiast męczyć się ze smartfonem lub innym urządzeniem wymagającym przycisków nawigacyjnych lub innych mechanizmów, twierdzi Pallabi Bhowmick, badacz z Uniwersytetu Illinois Urbana-Champaign, który bada wykorzystanie rzeczywistości wirtualnej w przypadku osób starszych.
„Stereotypy mówiące, że osoby starsze nie chcą wypróbowywać nowych technologii, należy zmienić, ponieważ chcą i chcą dostosować się do technologii, które są dla nich znaczące” – stwierdziła Bhowmick. „Oprócz pomagania im w łagodzeniu stresu, zapewnianiu rozrywki i nawiązywaniu kontaktu z innymi ludźmi, istnieje aspekt międzypokoleniowy, który może pomóc im w budowaniu relacji z młodszymi ludźmi, którzy odkrywają, że korzystają z VR i mówią: «Dziadek jest fajny!»”
Zainteresowanie dyrektora generalnego Rendever, Kyle’a Randa, pomaganiem własnej babci w radzeniu sobie z emocjonalnymi i psychicznymi wyzwaniami związanymi ze starzeniem się, popchnęło go na ścieżkę, która doprowadziła go do współzałożenia firmy w 2016 r., po ukończeniu studiów z zakresu neuroinżynierii na Duke University.
„To, co naprawdę fascynuje mnie w ludziach, to to, jak bardzo nasze mózgi opierają się na kontaktach społecznych i jak wiele uczymy się od innych” – powiedział Rand. „Grupa starszych mieszkańców, którzy nie znają się zbyt dobrze, może się spotkać, spędzić razem 30 minut w wirtualnej rzeczywistości, a następnie usiąść razem do lunchu, kontynuując rozmowę na temat tego doświadczenia”.
To wystarczająco duży rynek, aby inny specjalista od rzeczywistości wirtualnej, Mynd Immersive z Dallas, mógł konkurować z Rendever w zakresie usług przeznaczonych dla społeczności seniorów.
Oprócz pomocy w tworzeniu połączeń społecznych, programowanie rzeczywistości wirtualnej firmy Rendever i Mynd zostało wykorzystane jako potencjalne narzędzie do potencjalnego ograniczenia szkodliwych skutków demencji. W ten sposób inna wioska emerytów w Dolinie Krzemowej, Forum, czasami wykorzystuje technologię.
Bob Rogallo, mieszkaniec Forum cierpiący na demencję, przez którą zaniemówił, wydawał się cieszyć wirtualną wędrówką po Parku Narodowym Glacier w Montanie, gdy kiwał głową i uśmiechał się, świętując swoje 83. urodziny z żoną, z którą spędził 61 lat.
Sallie Rogallo, która nie cierpi na demencję, stwierdziła, że to przeżycie przywołało miłe wspomnienia z wizyt pary w tym samym parku w ciągu ponad 30 lat podróży po Stanach Zjednoczonych pojazdem rekreacyjnym.
„Pożałowałem, że nie jestem 30 lat młodszy, żeby móc to zrobić jeszcze raz” – powiedział o wirtualnej wizycie na lodowcu. „Dzięki temu możesz wyjść z tego samego środowiska i udać się w nowe miejsce lub odwiedzić miejsca, w których byłeś”.
Podczas innej sesji na Forum 93-letni Almut Schultz śmiał się z zachwytu, oglądając wirtualny występ muzyki klasycznej w amfiteatrze Red Rocks w Kolorado, a potem najwyraźniej miał ochotę pobawić się z bawiącym się szczeniakiem w swoim zestawie słuchawkowym do wirtualnej rzeczywistości.
„Odbyliśmy tam wspaniałą sesję” – powiedział Schultz z szerokim uśmiechem, po zdjęciu słuchawek i powrocie do rzeczywistości.
