Na zamknięciu rynku 6 kwietnia firmie Sunway udało się zabezpieczyć jedynie jedną trzecią akcji IJM. Oznaczało to koniec oferty firmy Sunway, która została wprowadzona na rynek 12 stycznia. Sunway i IJM są notowane na liście Fortune 500 Azji Południowo-Wschodniej, która klasyfikuje firmy w regionie według przychodów. (Ta pierwsza, na 190. miejscu, odnotowała przychody w wysokości 1,7 miliarda dolarów w 2024 r., podczas gdy druga, na 228. miejscu, wygenerowała 1,3 miliarda dolarów.)
Gdyby doszło do fuzji, stworzyłaby nową potęgę w malezyjskim sektorze budownictwa i infrastruktury, przewyższającą obecnego lidera Gamudę. Jednak obawy dotyczące wyceny, a także długotrwałe zasady Malezji dotyczące uczciwości wobec Malezyjczyków z obszarów wiejskich skomplikowały transakcję.
„Po zakończeniu oferty IJM z determinacją postępuje naprzód” – oznajmił Dato’ Lee Chun Fai, dyrektor wykonawczy i dyrektor generalny grupy IJM, w wydanym w poniedziałek komunikacie prasowym. „Nasi akcjonariusze podjęli decyzję i szanujemy wiarę, jaką pokładali w długoterminowej, wewnętrznej wartości IJM”. Lee dodał, że firma skoncentruje się na odblokowaniu wartości swojego portfela poprzez inwestycje strategiczne i ekspansję zagraniczną.
W poniedziałek firma Sunway również wydała oświadczenie, w którym stwierdziła, że szanuje wynik procesu i że „w każdej transakcji na tę skalę naturalne są różne perspektywy”.
Dlaczego fuzja Sunway-IJM nie powiodła się
Od początku propozycji przejęcia Sunway sprzeciwiało się kilku analityków, polityków i interesariuszy instytucjonalnych.
Obserwatorzy rynku kwestionowali uczciwość oferty Sunway. Malezyjski Bank Inwestycyjny Kenanga wydał rekomendację „odrzucenia”, twierdząc, że cena ofertowa Sunway wynosząca 3,15 ringgita malezyjskiego za akcję nie odzwierciedla prawdziwej wartości IJM. Według raportu M&A Securities, niezależnego doradcy IJM, cena ofertowa Sunway odzwierciedlała dyskonto w wysokości od 46,1% do 51,4% w stosunku do szacowanej wartości akcji IJM.
Fuzja wzbudziła również polityczną kontrolę ze względu na obawy, że może osłabić prawa Bumiputeras, czyli rdzennych Malezyjczyków pochodzenia malajskiego.
18 stycznia, wkrótce po ogłoszeniu przez Sunway oferty przejęcia, Akmal Salih, młodzieżowy lider UMNO, konserwatywnej partii politycznej Malezji, argumentował, że transakcja „może podważyć interesy narodowe i bumiputera”. Akmal zauważył, że malezyjskie fundusze państwowe, takie jak Permodalan Nasional i Employees Provident Fund, posiadają około 47% akcji IJM. Firma budowlana jest również odpowiedzialna za projekty infrastruktury krajowej, takie jak New Pantai Expressway, Sungai Besi Expressway i West Coast Expressway.
Zarzuty o korupcję wpłynęły również na ofertę przejęcia.
Pod koniec stycznia Malezyjska Komisja Antykorupcyjna (MACC) wszczęła dochodzenie w sprawie IJM w związku z zarzutami dotyczącymi uchybień w ładzie korporacyjnym i procesach zaopatrzenia. Według malezyjskiej publikacji biznesowej The Edge doszło do nalotu na biura firmy i zamrożenia kilku kont bankowych. Dwa miesiące później główny komisarz MACC Tan Sri Azam Baki powiedział, że komisja przeanalizuje ofertę przejęcia Sunway, aby sprawdzić, czy w procesie tym nie doszło do „korupcji, nadużycia władzy lub naruszeń zasad zarządzania”. (27 marca obie firmy zostały później oczyszczone z zarzutów.)
Akcje IJM początkowo wzrosły w poniedziałek o ponad 2% po niepowodzeniu fuzji, a następnie w czwartek wyrównały te zyski. Od poniedziałku akcje Sunway zwyżkowały o około 2%.
