Obie najlepsze zakłady na zdobycie złotego medalu w narciarstwie halfpipe kobiet na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich urodziły się w Stanach Zjednoczonych.
Zoe Atkin rywalizuje o Wielką Brytanię i prawie nikt się tym nie przejmuje.
Eileen Gu rywalizuje dla Chin i nigdy nie słyszy o jej zakończeniu.
Historie sportowców, którzy mieszkali w jednym kraju, a potem postanowili rywalizować w innym, nie są niczym nowym w sporcie międzynarodowym. Dodajmy kilka kół olimpijskich, a następnie dodamy znanego sportowca, który odniósł tak ogromny sukces jak Gu, a sprawa stanie się skomplikowana, a nawet polityczna.
„Wielu sportowców rywalizuje w reprezentacji innego kraju” – powiedziała Gu po czwartkowych wieczornych kwalifikacjach, które dały jej szansę na trzeci medal tych igrzysk. „Ludzie po prostu mają problem z tym, że to robię, bo wrzucają Chiny do tej monolitycznej całości i po prostu tego nienawidzą. Więc nie do końca o to im chodzi”.
To wszystko nie jest niczym nowym dla 22-letniej mieszkanki Bay Area, która przyznaje, że czerpie z siebie mnóstwo witriolu nie tylko dlatego, że rywalizuje o ojczyznę swojej matki, ale także ze względu na sukcesy zarówno na śniegu, jak i poza nim.
Wkrótce po zakończeniu igrzysk Gu wróci do Mediolanu, aby wziąć udział w pokazie mody.
Wcześniej, w sobotę, będzie się starał o szósty medal olimpijski i spróbuje zdobyć 3 do 3 punktów w dwóch kolejnych igrzyskach. To coś, czego nikt inny nie zrobił od czasu dodania big air do programu cztery lata temu, dzięki czemu narciarstwo freestyle’owe stało się już trzecim spektakularnym wydarzeniem w snowparku.
„Gdybym nie radził sobie dobrze, myślę, że prawdopodobnie nie przejmowaliby się tym tak bardzo i nie przeszkadza mi to” – powiedział.
Po igrzyskach olimpijskich sporty akcji przestają tak bardzo troszczyć się o kraje
Amerykańska złota medalistka w łyżwiarstwie figurowym Alyssa Liu, której ojciec jest Chińczykiem i osiadł w Bay Area, gdy miała 20 lat, stwierdziła, że „nigdy nie mówiono o jej lojalności wobec drużyny narodowej” i wyraziła swoje wsparcie dla Gu.
„Eileen radzi sobie niesamowicie. Znam ją odkąd była małą dziewczynką” – powiedziała Liu. „Dlatego zawsze ją wspieram”.
Karta olimpijska mówi, że sportowcy muszą być „obywateliami” (słowo podobne do słowa obywatel, ale z innymi konotacjami prawnymi) kraju, aby o niego rywalizować. Sportowcy będący obywatelami więcej niż jednego kraju, jeśli chcą się zmienić, muszą przejść okres „refleksji”, chociaż ani Gu, ani Atkin nie zmienili się przez całą swoją karierę olimpijską.
Nic dziwnego: sportowcy freeskiingu i snowboardu (dwa sporty lifestylowe, które promują indywidualność i są kultywowane podczas X Games, Dew Tours i Burton US Open, gdzie nawet flagi nie widać) spędzają większość czasu podróżując po świecie, nie zważając na kraje ani hymny.
„Wszyscy zmierzamy w to samo miejsce, wszyscy podróżujemy razem” – powiedział Nick Goepper, trzykrotny amerykański medalista startujący w reprezentacji swojego kraju. „Na całym świecie jest 25 facetów, którzy zajmują się tym na wysokim poziomie i lepiej jest spędzać wolny czas i nawiązywać ze sobą kontakt, tak jak robią to ludzie”.
„Nigdy nie spotkałem się z krytyką ze strony nikogo z branży narciarskiej z powodu którejkolwiek z tych decyzji” – powiedział w zeszłym miesiącu w wywiadzie dla Associated Press. „Ale to dlatego, że przyjaźnię się z nimi wszystkimi”.
Atkin z Massachusetts podjął decyzję, która przeszła niezauważona
Atkin odniósł wiele sukcesów, ale nie boryka się z takimi samymi problemami. Pochodzi z Massachusetts i od urodzenia posiada podwójne obywatelstwo. (Status obywatelstwa Gu jest kolejnym źródłem ciągłych spekulacji, chociaż nigdy tego nie ujawniła). Ojciec Atkina jest Brytyjczykiem. Podobnie jak Gu, Atkin studiuje na Uniwersytecie Stanforda.
23-latka, która w zeszłym roku zdobyła mistrzostwo świata, przez całą karierę walczyła dla Wielkiej Brytanii. Wyjaśnił, że mniejszy zespół dał mu możliwość trenowania i rywalizacji w tempie, które mu odpowiada.
„Ma to również wiele wspólnego z moją rodziną i chyba nie obchodzi mnie, co myślą inni ludzie” – powiedział. „Oczywiście rywalizujemy dla naszego narodu, ale ostatecznie jest to sport indywidualny, a ja staram się dać z siebie wszystko i dać z siebie wszystko na nartach. Dla mnie o to właśnie w tym wszystkim chodzi”.
Gdzieś pomiędzy Gu i Atkinem znajduje się Gus Kenworthy, narciarz halfpipe, który zasłynął na igrzyskach olimpijskich, startując w reprezentacji Stanów Zjednoczonych, a następnie kontynuował karierę, podpisując kontrakt z Wielką Brytanią.
Spotkał się z krytyką, kiedy zmienił drużynę. Jednym z powodów, dla których to zrobił, była wieloletnia głębia amerykańskiej drużyny. W tym roku Stany Zjednoczone umieściły wszystkich czterech swoich zawodników w piątkowym finale, a dwóch innych zawodników w pierwszej dziesiątce, w tym dwukrotny złoty i jednokrotny srebrny medalista David Wise, u siebie.
„Można być piątą najlepszą osobą w Stanach Zjednoczonych, siódmą na świecie, a mimo to nie dostać się do zespołu” – powiedział Kenworthy, który zdobył srebrny medal w 2014 r. „Wspaniale jest mieć reprezentowanych tak różne kraje. Ale czasami bycie na takiej pozycji jest do bani, a ja już ją miałem”.
To nie jedyna matematyka, która ulega zmianie, gdy świat sportów akcji zostaje rzucony w przepaść na igrzyskach olimpijskich.
Jak Gu często mówi i powtarza w czwartek: „ludzie mają prawo mieć swoje opinie”.
___
Przyczynił się do tego pisarz AP David Biller.
