W pięciu ostatnich rozmowach odpowiedzi były niezwykle podobne: ten prezydent jest zwolennikiem biznesu i jest to odświeżająca zmiana w porównaniu z poprzednią administracją. „Wygląda na to, że chce, żebyśmy wygrali” – skomentował jeden z dyrektorów generalnych.
Było to widoczne w Davos, gdzie po środowym przemówieniu prezydent zebrał kilkudziesięciu czołowych dyrektorów generalnych na kilkugodzinną kolację i sesję networkingową. Nie można też zaprzeczyć, że gospodarka amerykańska (częściowo za sprawą wyścigu sztucznej inteligencji) przeżywa boom, rynki rosną, a wzrost PKB przekracza oczekiwania, osiągając 4,4% w trzecim kwartale ubiegłego roku.
Nie oznacza to, że wszystkim dyrektorom naczelnym podoba się taktyka i retoryka prezydenta (jeden z dyrektorów powiedział mi, że każe dyrektorom naczelnym udawać, że to „niemy film”). Jednak ogólna strategia może okazać się słuszna: rząd amerykański może skorzystać na bardziej przedsiębiorczym myśleniu i partnerstwie publiczno-prywatnym.
Ameryka jest stolicą kapitalizmu, z wiodącymi na świecie innowatorami, a co za tym idzie, z najbogatszymi miliarderami. Tymczasem mamy gwałtownie rosnący dług publiczny, niszczycielski podział majątku i zbliżającą się falę sztucznej inteligencji, która grozi, że w pierwszej kolejności zniszczą najmniej płatne stanowiska pracy.
Jeśli pomyślisz o Ameryce jako o firmie potrzebującej reformy finansowej, co zrobiłby dyrektor generalny, który dokonałby zmiany? Wyrzucą starą instrukcję, ocenią działanie, pozbędą się nieefektywności, poczynią nowe zakłady i jak najszybciej podejmą działania, aby naprawić statek, nie zwracając uwagi na niedowiarków.
Dyrektor generalny to eksperyment, którego wszyscy jesteśmy świadkami na własne oczy, ponieważ Trump przesuwa granice, w tym prawne; testuje nowe źródła przychodów (taryfy); nalega na udziały w kapitale zakładowym zamiast dotacji rządowych; i agresywnie realizuje swój program, stosując szybkie i zdecydowane podejście do Stanów Zjednoczonych, którego wynik pozostaje do ustalenia.
Pojawia się także pytanie, gdzie przebiega linia podziału między tym, co jest dobre dla Ameryki, co jest dobre dla biznesu, a tym, co jest dobre dla samego prezydenta, przy czym czasami niejasno się na siebie nakładają.
W naszym nowym numerze magazynu Fortune badamy jego podejście i wszystkie te pytania, analizując, w jaki sposób prezydent Trump czerpie ze swojego doświadczenia negocjacyjnego, aby podchodzić do swojej pracy tak, jakby był dyrektorem generalnym USA Inc. Przeczytaj artykuł na okładce tutaj.
Przyglądamy się także jednej z operacji rodziny Trumpów, nowej firmie Erica Trumpa, American Bitcoin, która stara się zostać jednym z największych górników i posiadaczy Bitcoinów na świecie, oddzielając jednocześnie swój program kryptowalutowy od programu swojego ojca. (Donald Trump „nie jest zaangażowany w nasz biznes związany z kryptowalutami” – powiedział Eric Fortune. „To firma, którą prowadzę, a on wykonuje świetną robotę, zarządzając Stanami Zjednoczonymi Ameryki.”)
Znajdziesz tu także profil twórcy Google AI, Demisa Hassabisa (z którym przeprowadziłem wywiad w Davos w ramach nadchodzącego odcinka mojego vodcastu „Fortune 500 Titans and Disruptors”), a także nasz ranking 28. najbardziej podziwianych firm na świecie, w którym kadra kierownicza z listy Fortune 500 głosuje na rówieśników, których podziwia.
Sprawdź te funkcje na naszej stronie lub zaprenumeruj drukowany magazyn Fortune i otrzymuj najmądrzejszy wybór wysokiej jakości dziennikarstwa biznesowego prosto do swojej skrzynki odbiorczej.
