Komisja Izby Reprezentantów przedstawiła w środę uchwały, w których uznała byłego prezydenta Billa Clintona i byłą sekretarz stanu Hillary Clinton za obrazę Kongresu w związku ze śledztwem w sprawie Jeffreya Epsteina, otwierając tym samym możliwość zastosowania przez Izbę po raz pierwszy jednej z najsurowszych kar wobec byłego prezydenta.
W ponadpartyjnych głosowaniach kontrolowana przez Republikanów Komisja Nadzoru Izby Reprezentantów zatwierdziła pogardę dla zarzutów Kongresu, ustalając możliwe głosowania Izby na początku przyszłego miesiąca. W rzadkim odstępstwie od linii partyjnych niektórzy Demokraci poparli pogardę wobec Clintonów, a kilku postępowych prawodawców podkreśliło potrzebę pełnej przejrzystości śledztwa w sprawie Epsteina.
Głosowania były ostatnim zwrotem akcji w sagi Epsteina, gdy Kongres bada, w jaki sposób zmarły finansista był w stanie przez lata wykorzystywać seksualnie dziesiątki nastolatek.
„Żaden świadek, ani były prezydent, ani prywatny obywatel, nie może umyślnie przeciwstawić się wezwaniu Kongresu bez konsekwencji. Ale to właśnie zrobili Clintonowie i dlatego tu jesteśmy” – powiedział przewodniczący parlamentu James Comer na środowej sesji.
Konsekwencje zarzutów pogardy były ogromne, biorąc pod uwagę możliwość nałożenia znacznej grzywny, a nawet więzienia. Mimo to istniały oznaki możliwej odwilży, ponieważ wydawało się, że Clintonowie szukają miejsca, w którym mogliby złożyć zeznania. Co więcej, przyjęcie zarzutów pogardy w Izbie nie było wcale gwarantowane i wymagało większości głosów, o osiągnięcie czego Republikanie mają coraz większe trudności.
Clintonowie twierdzą, że od dziesięcioleci nie mają nic wspólnego z Epsteinem i domagają się rozwiązania sporu. W tym tygodniu zaproponowali, że przywódcy komisji i pracownicy przesłuchają Billa Clintona w Nowym Jorku.
Comer odrzucił tę ofertę we wtorek, nalegając, aby każdy wywiad zawierał także oficjalny zapis.
Co prawodawcy chcą wiedzieć o Clintonach?
Naciski w Waszyngtonie, aby rozliczył się z Epsteinem, ujawniły szczegóły powiązań między bogatym finansistą a Billem Clintonem i Trumpem, a także wieloma innymi wpływowymi osobistościami. Epstein popełnił samobójstwo w 2019 roku w celi w Nowym Jorku, oczekując na proces.
Bill Clinton, prezydent Donald Trump i wiele innych osób powiązanych z Epsteinem nie zostało oskarżonych o popełnienie przestępstwa. Jednak prawodawcy debatują nad tym, kto podlega największej kontroli.
Rzecznik Clintonów, Angel Ureña, powiedział w mediach społecznościowych, że Clintonowie próbują pomóc w śledztwie w sprawie Epsteina, ale „obaj Clintonowie nie sprawują urzędu od ponad dekady. Żaden z nich nie miał z nim nic wspólnego przez ponad 20 lat”.
Za kulisami wieloletni prawnik Clintona, David Kendall, od miesięcy próbuje negocjować umowę z Comerem. Jak wynika ze sprawozdania komisji z negocjacji, Kendall wspomniała o możliwości składania przez Clintonów zeznań w Boże Narodzenie i Wigilię.
Clintonowie, którzy utrzymują, że wezwania są nieważne, ponieważ nie służą żadnemu celowi legislacyjnemu, przedstawili także komisji pisemne oświadczenia dotyczące ich kontaktów z Epsteinem.
Jak Demokraci podchodzą do tej kwestii
Demokraci w dużej mierze skupili się na postępach w śledztwie w sprawie Epsteina, zamiast na obronie Clintonów, którzy przewodzili ich partii przez dziesięciolecia. Uzgodnili, że Bill Clinton powinien poinformować komisję, jeśli będzie miał jakiekolwiek istotne informacje na temat nadużyć Epsteina.
Epstein, zamożna finansistka, przekazała datki na kampanię prezydencką Billa Clintona w 1992 r. i wspólną komisję zbierającą fundusze Hillary Clinton przed jej kampanią do Senatu w Nowym Jorku w 2000 r.
„Żaden prezydent ani były prezydent nie jest ponad prawem” – powiedział na przesłuchaniu czołowy Demokrata w Komisji Nadzoru Izby Reprezentantów, republikanin Robert Garcia.
W środę Demokraci próbowali przeforsować kilka zmian w związku z pogardą wobec zarzutów Kongresu. Kilku argumentowało, że Hillary Clinton powinna zostać zwolniona, ponieważ stwierdziła, że miała bardzo niewiele osobistych kontaktów z Epsteinem. Demokratyczni prawodawcy starali się także zdegradować pogardę uchwałą Kongresu do rangi przestępstwa cywilnego, a nie karnego.
Demokraci spędzili przesłuchanie, krytykując Comera za skupienie się na Clintonach, podczas gdy Departament Sprawiedliwości spóźnia się o miesiąc z wyznaczonym przez Kongres terminem upublicznienia akt sprawy Epsteina. Comer umożliwił także kilku byłym prokuratorom generalnym przedstawienie komisji pisemnych oświadczeń potwierdzających ich ograniczoną wiedzę na temat sprawy.
Komisja wezwała także Ghislaine Maxwell, długoletnią powierniczkę Epsteina, która odsiaduje wieloletnią karę więzienia pod zarzutem handlu ludźmi w celach seksualnych. Comer odmówiła jednak udzielenia wywiadu po tym, jak prawnik Maxwell wskazał, że w każdym oświadczeniu będzie powoływała się na swoje prawa wynikające z Piątej Poprawki.
„To ciekawe, że to wezwanie jest spowodowane obsesją Republikanów i prezydenta, wkładając w nie całą swoją energię” – powiedział Garcia.
Comer powiedział, że komisja przeprowadzi wywiad z Maxwellem w przyszłym miesiącu. W lutym prokurator generalna Pam Bondi stanie także przed Komisją Sądownictwa Izby Reprezentantów.
Ostatecznie dziewięciu Demokratów, wraz ze wszystkimi Republikanami w komisji, głosowało za wyrażeniem pogardy dla Billa Clintona, a trzech Demokratów (przedstawiciele Summer Lee z Pensylwanii, Melanie Stansbury z Nowego Meksyku i Rashida Tlaib ze stanu Michigan) przyłączyło się do głosowania, aby wyrazić pogardę dla uchwały Hillary Clinton.
Demokraci przyjęli wezwanie do pełnej przejrzystości w sprawie Epsteina po powrocie Trumpa do Białego Domu, zwłaszcza po tym, jak Bondi natknął się na jego obietnicę upublicznienia wszystkich niezredagowanych akt Epsteina. Ta reakcja wywróciła do góry nogami tradycyjne linie ideologiczne, zmuszając Republikanów do stanięcia po stronie Demokratów i zażądania dalszych badań.
Naciski ostatecznie doprowadziły do wezwania komisji ponadpartyjnej, która nakazała Departamentowi Sprawiedliwości i majątkowi Epsteina udostępnienie akt związanych z Epsteinem. Republikanie szybko zaczęli włączać Clintonów do wezwania.
Comer dał do zrozumienia, że będzie nalegał, aby do wezwania dołączone było jedynie transkrypcja oświadczenia Billa Clintona.
„Będziecie mieli dwa tygodnie, zanim projekt ustawy zostanie przedstawiony” – powiedział w środę.
Jak zastosowano procedury pogardy
Pogarda dla postępowań Kongresu jest rzadkością i historycznie jest stosowana w ostateczności, gdy ustawodawcy próbują wymusić zeznania w głośnych dochodzeniach, takich jak niesławne śledztwo z lat czterdziestych XX wieku w sprawie rzekomych sympatyków komunistów w Hollywood lub postępowanie w sprawie impeachmentu przeciwko prezydentowi Richardowi Nixonowi.
Niedawno doradcy Trumpa, Peter Navarro i Steve Bannon, zostali skazani za zarzuty pogardy za przeciwstawienie się wezwaniom komisji Izby badającej zamieszki, które miały miejsce 6 stycznia 2021 r. na Kapitolu przez tłum zwolenników republikańskiego prezydenta. Zarówno Navarro, jak i Bannon spędzili miesiące w więzieniu.
Komisja z 6 stycznia wezwała także Trumpa do wezwania do dochodzenia. Prawnicy Trumpa sprzeciwili się wezwaniu, powołując się na dziesięciolecia precedensu prawnego, który ich zdaniem chronił byłych prezydentów przed nakazem stawienia się przed Kongresem. Ostatecznie komisja wycofała swój cytat.
Żaden były prezydent nigdy nie był zmuszony do stawienia się przed Kongresem, chociaż niektórzy zrobili to dobrowolnie.
Niektórzy Republikanie stwierdzili jednak, że za odmowę składania zeznań powinni ponieść takie same konsekwencje, jak Bannon i Navarro.
Rep. Andy Biggs ze stanu Arizona powiedział w mediach społecznościowych, że jeśli Clintonowie „nie zostaną powstrzymani, zawiedliśmy naród amerykański”.
