Taylor sformułował swój post raczej jako próbę stempla czasowego jego myślenia niż oferowania jasnej prognozy. „Spróbuję w jak największym stopniu powiązać to z kryptowalutami, ponieważ tam znajduje się większość moich inwestycji” – napisał.
Punkt wyjścia Taylora jest jakościowy, ale jasny: „wydaje się, że coś jest inne”, a zmiany nabrały przyspieszenia w ciągu ostatnich pięciu lub sześciu lat. Wskazuje na kierowany przez USA „porządek oparty na zasadach”, który wykazuje „wczesne oznaki niestabilności”, odnosząc się do ceł Trumpa i wojny rosyjsko-ukraińskiej, w szczególności decyzji o ograniczeniu zdolności Rosji do przeprowadzania transakcji w dolarach amerykańskich.
Złoto jest jego zdaniem kanarekiem rynku. Twierdzi, że presja sankcji mogła pomóc złotemu wyrwać się z długiej konsolidacji i że przyspieszenie cen złota ma mniej wspólnego ze zwykłym handlem inflacją, a bardziej z pewnością. „Kiedy widzisz przyspieszenie cen złota… to pokazuje… brak zaufania do obecnej gospodarki i struktury świata” – napisał. „Brak pewności objawia się przyspieszeniem cen… ponieważ pewność ta zaczyna się załamywać”.
Powiązane lektury
W tym miejscu Taylor skupia uwagę na kryptowalutach. Jeśli makrozmienną definiującą jest spadek zaufania (scenariusz, w którym decentralizacja powinna być wartościowa), dlaczego kryptowaluty już nie zyskują na wartości? Taylor określa to jako fork: albo propozycja wartości kryptowalut zostaje zniszczona, albo rynek po prostu znajduje się w krótkoterminowym cofnięciu w ramach szerszego cyklu.
Taylor podkreśla konkretny punkt nacisku narracyjnego: związek Bitcoina ze złotem. Mówi, że od października Bitcoin odszedł od swojej poprzedniej korelacji ze złotem. Aby zmienić tę relację, utrzymuje, że Bitcoin musiałby kosztować „obecnie około 170 000 dolarów”. Przedstawia ten poziom nie jako cel, a bardziej jako wskaźnik tego, jak duża stała się przepaść między „złoto krzyczy niepewność” a „Bitcoin wciąż negocjuje swoją rolę”.
Dostrzega także niewygodną alternatywę: narracja pęka i korelacja nie powraca. Przeciwwaga Taylora jest argumentem dotyczącym płynności na koniec cyklu. Zauważa, że podczas zmian na koniec cyklu „wszystko na rynku się aktywuje”, wskazując na historyczne epizody, w których ceny aktywów rosły przed poważnymi resetami, i argumentuje, że rządy będą opierać się na znanej dźwigni: tworzeniu pieniądza fiducjarnego, aby spróbować zachować obecny system. W tym kontekście siła złota może być symptomem trwającej już dewaluacji waluty, podczas gdy opóźnienie Bitcoina może być dokładnie tym: opóźnieniem.
Przypadek byka: wykładnicza rewaluacja i rotacja kryptowalut
Ostatecznie Taylor skłania się ku mocnej rewaluacji w górę. Twierdzi, że Bitcoin jest technicznie wdrażany i narracyjnie pozycjonowany jako aktywo pozbawione granic w świecie zmierzającym w stronę bloków dwubiegunowych lub wielobiegunowych. Nawet jeśli system stanie się bardziej uszkodzony – i nawet jeśli w niektórych kryptowalutach wystąpi „zgnilizna” – twierdzi, że na rynku brakuje lepszej cyfrowej alternatywy pod względem przenośności i szybkości, zwłaszcza w przypadku działalności napędzanej maszynowo.
Następnie przenosi pomysł do scenariusza manii, pisząc, że Bitcoin może osiągnąć od 200 000 do 500 000 dolarów, a potencjalnie „ponad 500 000 dolarów”, jeśli płynność większych rynków znacznie przesunie się w stronę Bitcoina. Jego centralnym mechanizmem jest nie tylko arytmetyka kapitalizacji rynkowej, ale także dynamika podaży i popytu: skoncentrowana fala popytu zderzająca się z ograniczoną podażą krańcową może spowodować wzrost cen szybciej, niż oczekuje większość modeli.
Powiązane lektury
Najbardziej charakterystycznym twierdzeniem Taylora jest to, że altcoiny mogą przewodzić w kolejnym etapie. „Jeśli kryptowaluty mają przetrwać jako klasa aktywów, to nie Bitcoin będzie liderem na rynku” – napisał, argumentując, że Bitcoin jest w dużej mierze nośnikiem wartości, podczas gdy funkcjonalna warstwa finansowa wymaga szybszego transferu wartości, inteligentnych kontraktów i „mnóstwa innych narzędzi finansowych” powiązanych z tradycyjnymi rynkami. Jego zdaniem, jeśli kryptowaluty staną się infrastrukturą (dla globalnych płatności i rozliczeń ery sztucznej inteligencji), „altcoin lub kombinacja altcoinów będzie musiała zająć centralne miejsce”.
Kompresja zmienności i cele cenowe
Taylor opiera się również na sygnałach technicznych. Wskazuje na szerszą niedźwiedzią strukturę dominacji Bitcoina i silną kompresję wstęg Bollingera jako dowód, że zmienność jest „tuż za rogiem”. Zauważa pojawienie się narracji o „ryzyku kwantowym” wokół kryptowaluty Bitcoin, argumentując jednocześnie, że negatywne narracje mają tendencję do skupiania się, gdy nastroje są już przygnębione.
Jeśli chodzi o strukturę cykli, utrzymuje, że cykle kryptograficzne uległy kompresji zarówno pod względem czasu trwania, jak i wielkości: 22 000% przez 853 dni (od 2015 r. do lutego 2018 r.), następnie około 1200% przez 395 dni w kolejnym cyklu (począwszy od rozliczenia C19). Rozwijając ten wzór, sugeruje, że rynek mógłby dodać około 600% „w 184 dni”, wyznaczając ścieżkę „z tyłu serwetki” w kierunku całkowitej wartości kryptowalut wynoszącej około 16 bilionów dolarów.
Następnie proponuje scenariusz, w którym 6 bilionów dolarów wpływa do stabilnych monet, a reszta do ekspozycji na płynne kryptowaluty, co sugeruje dalszy wpływ na DeFi i sieci, w których działają monety stabilne. W tym kontekście oferuje agresywne wyniki cenowe – ETH od 30 000 do 40 000 dolarów, XRP od 20 do 25 dolarów i Solana od 2000 dolarów – jednocześnie przyznając, jak ekstremalne wydają się te prognozy z dzisiejszego punktu widzenia.
W momencie tej publikacji całkowita kapitalizacja rynku kryptowalut wyniosła 2,3 biliona dolarów.
Całkowita kapitalizacja rynkowa kryptowalut znajduje się poniżej 200-tygodniowej EMA, wykres 1-tygodniowy | Źródło: TOTAL na TradingView.com
Wyróżniony obraz stworzony za pomocą DALL.E, wykres z TradingView.com
