Willie Sutton zasłynął z wypowiedzi, że rabował banki, „bo tam były pieniądze”.
Biuro Ochrony Finansów Konsumentów (CFPB) przyjęło odwrotne podejście: udaje się tam, gdzie zabrano pieniądze i zwraca je oszukanym osobom. Często dotyczy to osób starszych, żołnierzy lub gorzej opłacanych pracowników rządowych.
To najwyraźniej jest problem.
Administracja Trumpa od ponad roku paraliżuje CFPB zamrożeniem i cięciami wydatków, utrzymując jednocześnie, że agencja szkodzi bankom poprzez ich nadmierną regulację. W grudniu dwadzieścia jeden stanów odpowiedziało pozwem mającym na celu powstrzymanie Trumpa od dalszego demontażu CFPB.
Okręgowy Sąd Apelacyjny stanu Waszyngton w pełnym składzie rozpatrzy w tym tygodniu ustne argumenty w ramach apelacji złożonej przez Związek Pracowników Skarbu Państwa i innych powodów. O losie agencji zadecydują sędziowie apelacji.
To nie jest abstrakcyjny spór biurokratyczny. Ma to natychmiastowe i konkretne konsekwencje.
Nowy raport biura senator Elizabeth Warren (D-MA) pokazał, że Amerykanie stracili prawie 19 miliardów dolarów od ponownego objęcia urzędu przez Trumpa bezpośrednio z powodu cięć CFPB.
Według danych CFPB w okresie od stycznia do października ubiegłego roku cofnięto 22 toczące się postępowania egzekucyjne wobec banków, a w całym 2025 r. wszczęto tylko jedno nowe postępowanie. Egzekucja nie została „zreformowana”; został funkcjonalnie wyłączony. Jeśli tak się stanie, CFPB wkrótce nie będzie w stanie chronić konsumentów przed drapieżnymi pożyczkami, drapieżnymi opłatami i jawnymi oszustwami. Tym, co go zastępuje, nie jest wolny rynek, ale mozaika przepisów stanowych i dobrowolnego przestrzegania, system, który w przeszłości kosztował konsumentów miliardy w postaci nadmiernych opłat, wyższych stóp procentowych, ograniczonego dostępu do kredytu i pogorszenia wyników kredytowych, zwłaszcza w przypadku osób już borykających się z problemami finansowymi.
Mniej znanym aspektem CFPB jest tak zwana „zasada małego dolara”, która została zaprojektowana w celu ochrony pożyczkobiorców przed nadużyciami w zakresie chwilówek, w szczególności przed powtarzającymi się próbami obciążania rachunków bankowych, które powodują kaskadowe opłaty. Ten gol jest godny pochwały. Ale struktura reguły może mieć niezamierzone konsekwencje. Wymagając od pożyczkobiorców ponownej autoryzacji wszelkich brakujących płatności z ich własnego rachunku bankowego lub karty debetowej bez proaktywnej prośby pożyczkodawcy, ryzykujesz przekształceniem opóźnionych płatności w ciche niewykonanie zobowiązania. Dla wielu kredytobiorców o niskich dochodach problemy życiowe, a nie zła wiara, uniemożliwiają terminową ponowną autoryzację. Rezultatem może być wzrost liczby negatywnych raportów kredytowych i długoterminowych szkód kredytowych dla tych samych osób, które zasada ta ma chronić. Dobra polityka ochrony konsumentów, taka jak zasada małego dolara, może przynieść odwrotny skutek, jeśli ignoruje zachowania w świecie rzeczywistym.
Zamknięcie CFPB bez naprawy tego zepsutego ekosystemu (i bez wymagania od banków oferowania tańszych opcji lub wspierania alternatyw, takich jak bankowość pocztowa) jedynie pogłębia zależność Amerykanów od wysokooprocentowanego długu. Jest to ochrona konsumentów w odwrotnej kolejności.
Dużą korzyścią dla konsumentów było obniżenie opłat bankowych za przekroczenie stanu konta NSF. Odkąd CFPB zwróciła uwagę na tę kwestię w 2022 r., banki i instytucje finansowe zgodziły się zwrócić klientom ponad 240 mln dolarów. Obejmuje to prawie 177 milionów dolarów nieuczciwych oczekiwanych opłat za przekroczenie stanu konta naliczonych od transakcji dokonanych, gdy klient miał wystarczające środki na koncie w momencie zakupu, a także prawie 64 miliony dolarów podwójnych opłat NSF naliczonych za dokładnie tę samą transakcję, która już poniosła opłatę w momencie jej odrzucenia po raz pierwszy.
Według analizy przeprowadzonej przez Center for American Progress pięć głównych problemów, w związku z którymi konsumenci zwracali się o pomoc do CFPB, to: nieprawidłowe informacje w raporcie kredytowym konsumenta, niewłaściwe wykorzystanie raportu kredytowego konsumenta lub innego raportu osobistego, problem z dochodzeniem przez firmę w sprawie istniejącego problemu, problem z dochodzeniem w sprawie istniejącego problemu przez firmę sporządzającą raporty kredytowe oraz próby odzyskania długów, które nie są należne od klienta. Liczby te wyjaśniają wrogość. Kiedy drapieżne zachowanie staje się droższe, potężni drapieżnicy narzekają.
Sąd DC nie może pozwolić, aby Biały Dom wymazał agencję, która zwróciła dziesiątki miliardów dolarów Amerykanom, którzy zostali oszukani, oszukani lub po prostu okradzieni.
Odzyskując władzę, Kongres musi także zbadać alternatywne możliwości udzielania pożyczek, aby konsumenci nie byli zmuszani do dalszego płacenia okupów tym samym instytucjom, które upierają się, że prawdziwym problemem są regulacje.
W końcu, kiedy pieniądze w dalszym ciągu napływają z kieszeni zwykłych Amerykanów do kaset banków, nietrudno zobaczyć, kto na tym skorzysta, gdy zniknie organ nadzoru.
Opinie wyrażane w komentarzach Fortune.com są wyłącznie poglądami ich autorów i niekoniecznie odzwierciedlają opinie i przekonania Fortune.
