Posiadacze amerykańskiego długu zmienili się radykalnie w ciągu ostatniej dekady, skłaniając się bardziej w stronę prywatnych inwestorów nastawionych na zysk i oddalając się od zagranicznych rządów, które są mniej wrażliwe na ceny.
Zdaniem Geng Ngarmboonananta, dyrektora zarządzającego JPMorgan i byłego zastępcy szefa sztabu sekretarz skarbu Janet Yellen, grozi to osłabieniem systemu finansowego USA w czasach napięć rynkowych.
Na początku 2010 roku zagraniczne rządy posiadały ponad 40% udziałów w skarbie państwa, w porównaniu z nieco ponad 10% w połowie lat 90., napisał w piątek w artykule w New York Times. Ten zaufany blok inwestorów pozwolił Stanom Zjednoczonym pożyczyć duże sumy pieniędzy po sztucznie zaniżonym oprocentowaniu.
„Te łatwe czasy się skończyły” – ostrzegł. „Zagraniczne rządy reprezentują obecnie mniej niż 15% całego rynku skarbów”.
Chociaż nie pozbyli się obligacji skarbowych i nadal posiadają mniej więcej tę samą kwotę co 15 lat temu, zagraniczne rządy nie zwiększyły swoich zakupów w związku z niedawnym wzrostem amerykańskiego długu, który obecnie przekracza 38 bilionów dolarów.
Ngarmboonanant zauważył, że wkroczyli prywatni inwestorzy, aby wchłonąć ogromną podaż obligacji skarbowych, ale są też bardziej skłonni żądać wyższych rentowności, co powoduje większą zmienność stóp procentowych.
Dodał, że wpływ funduszy hedgingowych, które w ciągu ostatnich czterech lat podwoiły swoją obecność na rynku skarbowym, budzi szczególne zaniepokojenie urzędników amerykańskich. W rzeczywistości większość amerykańskiego długu utrzymywanego poza granicami kraju jest obecnie zlokalizowana na Kajmanach, gdzie wiele funduszy hedgingowych ma swoje oficjalne siedziby.
Ngarmboonanant przypisał „niezwykłe turbulencje” podczas ostatnich wstrząsów rynkowi skarbowemu, który w przeszłości był bezpieczną przystanią podczas kryzysów, działalności funduszy hedgingowych. Obejmuje to nagłą wyprzedaż po szokujących cłach prezydenta Donalda Trumpa z okazji „Dnia Wyzwolenia”.
Poleganie na wzroście produktywności napędzanym sztuczną inteligencją, monetach typu stablecoin, obniżkach stóp procentowych Fed lub inflacji w celu wsparcia amerykańskiego długu ostatecznie przyniesie efekt przeciwny do zamierzonego, powiedział.
„Inżynieria finansowa i fałszywe nadzieje nie uszczęśliwią amerykańskich pożyczkodawców” – przewidywał Ngarmboonanant. „Tylko wiarygodny plan ograniczenia deficytów i kontroli naszego zadłużenia ostatecznie pozwoli to osiągnąć”.
Zdolność inwestorów zajmujących się obligacjami do zmuszania prawodawców do zmiany kursu zapewniła im przydomek „strażników obligacji”, ukuty przez weterana Wall Street Eda Yardeni w latach 80.
W rzeczywistości zamieszanie na rynku obligacji po ujawnieniu przez Trumpa w kwietniu swoich globalnych ceł pomogło przekonać go do wycofania się z bardziej agresywnych stóp procentowych. To skłoniło ekonomistę Nouriela Roubiniego do stwierdzenia: „najpotężniejszymi ludźmi na świecie są strażnicy obligacji”.
Jednak analitycy Piper Sandler niedawno odrzucili fakt, że organy nadzoru obligacji faktycznie mają nad politykami.
W sierpniowej notatce zauważyli, że rynek obligacji nie powstrzymał gwałtownego wzrostu deficytu federalnego i nie powstrzymał Trumpa od dalszego forsowania swojego ogólnego programu taryfowego.
Mimo to sytuacja zadłużeniowa Stanów Zjednoczonych stała się tak tragiczna, że nawet doświadczony republikanin Mitt Romney, były senator i kandydat na prezydenta, wezwał do podniesienia podatków dla bogatych w obliczu zbliżającej się niewypłacalności Funduszu Powierniczego Ubezpieczeń Społecznych w 2034 roku.
„Dzisiaj wszyscy, łącznie z naszymi babciami, naprawdę zmierzamy w stronę przepaści” – ostrzegł w niedawnym artykule w „The New York Times”. „Zazwyczaj Demokraci nalegają na podniesienie podatków, a Republikanie nalegają na cięcie wydatków. Jednak biorąc pod uwagę wielkość naszego długu publicznego, a także bliskość przepaści, jedno i drugie jest konieczne”.
