Pracujące kobiety na całym świecie w dalszym ciągu borykają się z nierównością w wynagrodzeniach i spadkiem reprezentacji na stanowiskach kierowniczych, a „kara macierzyństwa” jeszcze bardziej utrudnia im osiągnięcie sukcesu zawodowego. Ponieważ pozwy pracodawców zmuszają kobiety w Stanach Zjednoczonych do opuszczenia rynku pracy, południowokoreańskie firmy podejmują kroki w celu poprawy sytuacji utalentowanych kobiet.
Banki z Korei Południowej wdrożyły kilka specjalnych świadczeń, aby zatrzymać kobiety w personelu. W zeszłym roku KB Kookmin Bank zaoferował program „urlopu rodzicielskiego”, w ramach którego pracownicy mogą skorzystać z maksymalnie trzech lat bezpłatnego urlopu na dziecko i wrócić do pracy z tą samą rangą i stanowiskiem co poprzednio, dzięki czemu nie doświadczą niepowodzeń w karierze zawodowej spowodowanych długą przerwą. Woori Financial Group zaproponowała swoim pracownikom podobną umowę, z limitem ustalonym na dwa i pół roku. Inni pracodawcy, tacy jak Shinhan Bank, również oferują swoim pracownikom „premie gratulacyjne za dziecko”.
Nawet zagraniczne banki, które otworzyły swoją działalność w kraju, dokonują zmian; Citibank Korea jako pierwsza firma zaoferował cztery tygodnie płatnego urlopu ojcowskiego, aby odciążyć pracujących rodziców, a także stworzył Elastyczny System Pracy, w którym pracownicy mogą wnioskować o elastyczny czas pracy lub pracę zdalną. Standard Chartered wdrożyła również na całym świecie 20 tygodni płatnego urlopu rodzicielskiego dla wszystkich pracowników, niezależnie od płci.
Aby zachęcić pracowników do posiadania dzieci, niektóre południowokoreańskie firmy spoza sektora bankowego również wkładają pieniądze w gębę. Na początku tego roku południowokoreańska firma budowlana Booyoung Group ogłosiła, że przekaże 100 milionów wonów koreańskich (75 000 dolarów) każdemu pracownikowi, który urodzi dziecko. Firma pomaga także rodzicom swoich pracowników, pomagając im w opłaceniu czesnego dla dzieci w college’u, opłaceniu opieki medycznej członków najbliższej rodziny i wypłacie zasiłków na dzieci. Ze świadczenia mogą korzystać zarówno mężczyźni, jak i kobiety pracujące wśród 2500 pracowników.
Pierwsze wyniki są pozytywne
Jak dotąd pomogło to kobietom pozostać na rynku pracy; Według platformy danych biznesowych Leaders Index z siedzibą w Seulu, kobiety z Korei Południowej spędzają w koreańskich bankach średnio 14,5 roku, w porównaniu do mężczyzn, którzy spędzają tam 15,4 roku. A ponieważ kobiety stanowią ponad połowę pracowników sektora finansowego w kraju, niezwykle ważne jest, aby na bieżąco informowały tę pulę talentów.
Warto jednak zauważyć, że te pracujące kobiety nadal borykają się z poważnymi różnicami w pracy; Korea Południowa nadal charakteryzuje się największą różnicą w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn wśród zamożnych krajów OECD – kobiety zarabiają o 33,7% mniej niż mężczyźni, mimo że mogą pochwalić się ponadprzeciętnym poziomem zaawansowanego wykształcenia.
Podczas gdy południowokoreańskie firmy starają się zlikwidować różnicę między płciami i zatrzymać swoich najlepiej radzących sobie pracowników, amerykańscy pracodawcy realizują własne polityki, niezależnie od wpływu na ich pracownice.
Strategie Korei Południowej i Stanów Zjednoczonych z pracującymi matkami
Zarówno Korea Południowa, jak i Stany Zjednoczone stoją w obliczu poważnego, długoterminowego problemu na rynku pracy: spada liczba urodzeń. W miarę jak kobiety uzyskały dostęp do wyższego wykształcenia, odblokowały prestiżowe stanowiska i zmieniły priorytety swoich celów życiowych, wiele z nich decyduje się nie zostać matkami. Ale także finanse ograniczają możliwości założenia rodziny; Koszty opieki nad dziećmi przekroczyły czynsze i kredyty hipoteczne w Stanach Zjednoczonych, ceny towarów codziennego użytku gwałtownie rosną, a „kara za macierzyństwo” może kosztować kobiety 500 000 dolarów w trakcie kariery zawodowej.
Jednak reakcja polityczna w Stanach Zjednoczonych jest zupełnie inna niż w Korei Południowej: amerykańskie firmy uderzają w pracujące matki. Pracodawcy tacy jak Amazon, JPMorgan i Paramount Skydance wdrożyli rygorystyczne środki dotyczące powrotu do pracy, nakładając na rodziców nowe obciążenie. Jest to tendencja, która zmusiła dziesiątki tysięcy Amerykanek, szczególnie tych posiadających małe dzieci, do opuszczenia rynku pracy. Jak wynika z analizy danych federalnych przeprowadzonej przez Misty Heggeness z Uniwersytetu w Kansas, byłej ekonomistki federalnej, wskaźnik aktywności zawodowej kobiet w wieku od 25 do 44 lat opiekujących się dziećmi poniżej 5 roku życia spadł o prawie 3% w okresie od stycznia do czerwca 2025 r., osiągając najniższy poziom od ponad trzech lat.
Spadek jest jeszcze bardziej wyraźny w przypadku grupy lepiej wykształconej i prawdopodobnie bogatszej. Według raportu KPMG z 2025 r. udział w rynku pracy matek z wykształceniem wyższym i opiekujących się małymi dziećmi spadł do około 77% w sierpniu 2025 r. z prawie 80% w 2023 r., natomiast udział w rynku pracy ojców o podobnej sytuacji wzrósł. Kobiety posiadające dzieci, które uzyskały tytuł licencjata lub wyższy, odpowiadają za największy spadek aktywności zawodowej od 2023 r.
