Po ogłoszeniu w środę powszechnie oczekiwanej obniżki stóp procentowych o ćwierć punktu, wielu traderów spodziewało się, że prezes Fed Jerome Powell w obliczu braku danych ekonomicznych generowanych po niedawnym zawieszeniu działalności rządu przyjmie jastrzębi ton, wyrażając ostrożność co do trajektorii przyszłych obniżek, a także zagrożeń dla rynku pracy i inflacji.
Zaproponował tradycyjną retorykę dotyczącą utrzymujących się obaw, ale z zaskakującą nutą optymizmu. Nawet gdy Rezerwa Federalna podkreśliła „kurczenie się” rynku pracy – które przypisuje niższej imigracji i wkrótce zmniejszeniu się liczby ludności w wieku produkcyjnym – Zarząd Rezerwy Federalnej w rzeczywistości wzmocnił swoje oczekiwania dotyczące gospodarki USA w przyszłym roku.
Podsumowanie prognoz gospodarczych Rezerwy Federalnej poprawiło wzrost realnego PKB w 2026 r. i obecnie przewiduje, że gospodarka USA wzrośnie o 2,3%, w porównaniu z 1,8% oczekiwanym na wrześniowym posiedzeniu. Prognozuje również, że wzrost w 2025 r. wyniesie 1,7%, w porównaniu z 1,6%.
Władze prognozują ponadto, że inflacja PCE będzie niższa do końca 2025 r. i będzie nadal spadać w 2026 r. Obecnie prognozują, że PCE na koniec roku wyniesie 2,9%, podczas gdy w 2026 r. stopy mają spaść do 2,4%. Rezerwa Federalna również utrzymała swoje oczekiwania dotyczące bezrobocia na stałym poziomie. Prognozuje, że w tym roku bezrobocie osiągnie najwyższy poziom 4,5%, a następnie spadnie do 4,4% w przyszłym roku.
Na konferencji prasowej zorganizowanej po decyzji banku prezes Powell przypisał poprawę perspektyw jednemu konkretnemu czynnikowi: produktywności.
Ekonomiści mierzą kilka różnych form produktywności jako całkowite produkty podzielone przez całkowite nakłady. W najprostszej formie produktywność pracy to realny PKB podzielony przez całkowitą liczbę godzin przepracowanych w gospodarce. Powell twierdzi, że w ostatnich latach wskaźniki produktywności amerykańskiej gospodarki uległy wzmocnieniu.
W rzeczywistości ustępujący lider Fed powiedział, że „nigdy nie sądził”, że dożyje sytuacji, w której wzrost produktywności będzie stale przekraczał 2%, nawet w obliczu kurczenia się rynku pracy.
Powell twierdzi, że Rezerwa Federalna przewiduje, że gospodarka amerykańska może tracić miesięcznie o 40 000 miejsc pracy więcej, niż wskazano w raporcie Bureau of Labor Statistics, co jest „zawyżeniem” i może oznaczać, że rynek pracy już się kurczy.
Jeśli jednak produktywność się utrzyma, gospodarka amerykańska może być w stanie utrzymać i tak już godny pozazdroszczenia wzrost gospodarczy – przynajmniej w porównaniu z resztą uprzemysłowionego świata – nawet przy mniejszej liczbie pracowników.
Sztuczna inteligencja + automatyzacja = maksymalizacja produktywności?
Powell jako główny składnik lepszej prognozy Fed na 2026 r. wymienia wysoką produktywność, a także nadal wysokie wydatki konsumenckie i inwestycje przedsiębiorstw, które mają miejsce pomimo „wyraźnego” osłabienia popytu na pracę. Jego wypowiedzi od razu odbiły się na rynkach.
Jeśli chodzi o to, dlaczego produktywność może być tak wysoka, Powell wskazał większą automatyzację biznesową jako możliwych pretendentów do „strukturalnego” wzrostu produktywności. Sprawdzono także nazwę AI.
„Widzisz perspektywy (większej) produktywności” – mówi. Dodaje jednak, że może to mieć konsekwencje dla rynku pracy, zwłaszcza jeśli automatyzacja lub sztuczna inteligencja zakłóci niektóre zawody.
Jednak zapytany, w jaki sposób sztuczna inteligencja może wpłynąć na rynek pracy, Powell odpowiada, że „nie jest to duża część historii… jeszcze”.
Dodaje, że pomimo wyraźnych nagłówków gazet o zwolnieniach dużych firm, nie odnotowano znaczącego wzrostu liczby wniosków o zasiłek dla bezrobotnych. Zamiast tego gospodarka amerykańska pozostaje w środowisku „niskiego poziomu zatrudnienia i zwolnień”.
Dychotomia wyższej produktywności w porównaniu z kurczącym się rynkiem pracy dała rynkom w środę wzrostowy impuls. Indeks Russell 2000 wzrósł o prawie 2%, Dow wzrósł o ponad 1%, a S&P 500 i Nasdaq zakończyły dzień mocnym akcentem.
Jak to wpływa na stawki?
Choć wypowiedzi Powella były bardziej gołębie, niż oczekiwano, wielu traderów uznałoby komentarz z tego spotkania za jastrzębi. Po trzech obniżkach o ćwierć punktu Powell i wielu członków Zarządu Rezerwy Federalnej szacuje, że polityka gospodarcza znajduje się obecnie w „prawdopodobnym zakresie neutralności”.
Nie widzą przed sobą wielu dalszych cięć. Mediana stopy na koniec 2026 r. wynosi 3,4%, co oznaczałoby jedynie obniżkę obecnej nowej stopy wynoszącej 3,50% do 3,75%. Traderzy wyceniają mniej więcej dwie obniżki, mając nadzieję, że kandydat prezydenta Donalda Trumpa na prezesa Rezerwy Federalnej będzie bardziej skłonny do obniżek stóp procentowych, odkładając na bok bardziej akademickie dyskusje na temat ar*.
Jednak Powell dodał, że wyższa produktywność może oznaczać, że w dłuższej perspektywie stopa neutralna może być wyższa; byłoby to konieczne, gdyby produktywność okazała się tak wysoka, że faktycznie spowodowała przegrzanie gospodarki.
Nie uważa się tego obecnie za ryzyko, a wyższa neutralna stopa niekoniecznie oznacza wzrost stóp. W rzeczywistości Powell powiedział, że nikt w Zarządzie Fed nie uważa, że stopy procentowe powinny być wyższe. (Wśród przeciwników rady na tym posiedzeniu dwóch głosowało za utrzymaniem stóp procentowych na obecnym poziomie; tylko jeden głosował za obniżką o pół punktu procentowego.)
Zamiast tego wyższa produktywność mogłaby stworzyć niekorzystną sytuację dla gospodarki amerykańskiej, sytuację, w której rynek pracy może w dalszym ciągu się kurczyć, ale wzrost gospodarczy będzie nadal wzrastał.
