Wyobraź sobie bufet.
W Nowej Anglii w odstępie kilku tygodni w wyniku odrębnych incydentów skradziono czterdzieści tysięcy ostryg, homara o wartości 400 000 dolarów i zapas mięsa krabów.
Pierwszy skorupiak zaginął 22 listopada w Falmouth w stanie Maine, gdzie władze podejrzewają, że ktoś ukradł 14 klatek pełnych ostryg ze stanowiska akwakultury w Casco Bay. Według patrolu morskiego stanu Maine wiele ostryg było dojrzałych i gotowych do sprzedaży, a ich wartość wraz z klatkami wynosiła 20 000 dolarów.
„To wyniszczająca sytuacja dla właściciela małej firmy” – powiedział sierż. Marine Patrol. Mateusza Sinclaira.
Pozostałe dwa napady miały miejsce w Taunton w stanie Massachusetts, około 255 kilometrów dalej. Najpierw ładunek krabów zniknął po opuszczeniu magazynu Lineage Logistics 2 grudnia. Następnie 12 grudnia oszukańcza firma spedycyjna ukradła mięso homara przeznaczone do sklepów Costco w Illinois i Minnesocie, według pośrednika, który zorganizował odbiór.
„Wynajęty przez nas przewoźnik udawał prawdziwego przewoźnika” – powiedział we wtorek Dylan Rexing, dyrektor generalny Rexing Companies. „Mieli sfałszowany adres e-mail. Zmienili nazwisko na boku ciężarówki. Zrobili fałszywe prawo jazdy. To bardzo wyrafinowane przestępstwo”.
Policja Lineage Logistics, Costco i Taunton nie odpowiedziała na prośby o komentarz, ale Rexing powiedział, że policja powiedziała mu o kradzieży krabów z tego samego magazynu.
Stwierdził, że tego typu kradzieże ładunków stanowią problem od ponad dziesięciu lat, ale w ostatnich latach sytuacja uległa pogorszeniu.
„To zdarza się codziennie, kilka razy dziennie” – powiedział.
Kradzieże ładunków można ogólnie podzielić na dwie kategorie, powiedział Chris Burroughs, prezes i dyrektor generalny stowarzyszenia Freight Brokers Association, organizacji handlowej zrzeszającej branżę pośrednictwa w transporcie towarowym. Napad na homara należy do pierwszego typu, w którym ktoś podszywa się pod legalną firmę spedycyjną. Drugi typ, znany jako kradzież strategiczna, często polega na wykorzystaniu wiadomości e-mail phishingowych w celu uzyskania dostępu do systemów komputerowych i otrzymania płatności bez kradzieży produktu.
„To ogromny i narastający problem, którym należy się zająć” – stwierdził.
Ze względu na krótki okres przydatności do spożycia skradziony homar najprawdopodobniej trafił do restauracji – stwierdzili oboje. I choć widział wiele dowcipów na temat kradzieży masła do homara, Rexing stwierdził, że takie kradzieże ostatecznie szkodzą konsumentom.
„Bez względu na to, czy jesz owoce morza, czy nie, kradną inne przedmioty. Kradną przedmioty do budowy twoich samochodów. Kradną przedmioty, które trafiają do komputerów” – powiedział. „Ostatecznie koszty te spadną na konsumenta”.
Ta historia pierwotnie pojawiła się na Fortune.com.
