Zmarła Diane Keaton, nagrodzona Oscarem gwiazda „Annie Hall”, filmów „Ojciec chrzestny” i „Ojciec panny młodej”, której ekstrawaganckie, żywe maniery i głębia uczyniły ją jedną z najbardziej wyjątkowych aktorek swojego pokolenia. Miała 79 lat.
Magazyn People doniósł w sobotę, że zmarł w Kalifornii wśród bliskich, powołując się na rzecznika rodziny. Żadne dalsze szczegóły nie były natychmiast dostępne, a przedstawiciele Keatona nie odpowiedzieli natychmiast na pytania agencji Associated Press.
Jego znakomite role w latach 70., z których wiele wystąpiło w filmach Woody’ego Allena, również nie były przelotne i przez dziesięciolecia nadal zachwycał nowe pokolenia, częściowo dzięki długiej współpracy z reżyserką Nancy Meyers.
Zagrała biznesmena, który niespodziewanie dziedziczy dziecko w „Baby Boom”, matkę panny młodej w ukochanym remake’u „Ojca panny młodej”, samotną kobietę w „First Wives Club” oraz rozwiedzionego dramatopisarza, który związuje się z dyrektorem muzycznym Jacka Nicholsona w „Something’s Gotta Give”.
Keaton zdobyła swojego pierwszego Oscara za „Annie Hall” i była nominowana jeszcze trzykrotnie za „Reds”, „Pokój Marvina” i „Coś trzeba dać”.
W prawdziwie Keatonowski sposób, odbierając Oscara w 1978 r., roześmiał się i powiedział: „To jest coś”.
Keaton urodziła się jako Diane Hall w styczniu 1946 roku w Los Angeles, chociaż jej rodzina nie należała do branży filmowej, w której się znalazła. Jego matka była gospodynią domową i fotografką, a ojciec zajmował się nieruchomościami i inżynierią lądową.
Keaton zainteresował się teatrem i śpiewem w szkole w Santa Ana w Kalifornii, ale po roku rzucił studia, aby spróbować swoich sił na Manhattanie. Actors’ Equity miało już w swoich szeregach Diane Hall, a ona przyjęła Keaton, panieńskie nazwisko swojej matki, jako własne.
Studiował pod okiem Sanforda Meisnera w Nowym Jorku i przypisuje mu swobodę „mapowania złożonego obszaru ludzkich zachowań w bezpiecznym towarzystwie swojego przewodnika. Zabawa ogniem sprawiła mu radość”.
„Przede wszystkim Sanford Meisner pomógł mi nauczyć się doceniać ciemniejszą stronę zachowania” – napisał w swoich wspomnieniach z 2012 roku „Then Again”. „Zawsze potrafiłem to wyczuć, ale nie miałem jeszcze odwagi zagłębić się w tak niebezpieczne i pouczające terytorium”.
Karierę sceniczną rozpoczął jako dubler w broadwayowskiej produkcji „Hair” oraz w „Play It Again, Sam” Allena w 1968 roku, za którą otrzymał nominację do nagrody Tony.
Keaton zadebiutowała w filmie w 1970 roku w komedii romantycznej „Kochankowie i inni nieznajomi”, ale przełom nastąpił kilka lat później, gdy zagrała w „Ojcu chrzestnym” Francisa Forda Coppoli, który zdobył nagrodę dla najlepszego filmu i stał się jednym z najbardziej lubianych filmów wszechczasów. A jednak nawet ona wahała się, czy wrócić do kontynuacji, choć po przeczytaniu scenariusza zdecydowała inaczej.
Lata 70. były dla Keatona niezwykle owocnym okresem, częściowo dzięki jego ciągłej współpracy z Allenem, zarówno w rolach komediowych, jak i dramatycznych. Wystąpił w filmach „Śpiący”, „Miłość i śmierć”, „Wnętrza”, „Manhattan”, „Zagadka morderstwa na Manhattanie” oraz filmowej wersji „Zagraj to jeszcze raz, Sam”.
Allen i nieżyjący już Marshall Brickman dali Keaton jedną z jej najbardziej kultowych ról w „Annie Hall” – zaraźliwej kobiety z Chippewa Falls, której Alvy Singer z Allena nie może zapomnieć. Film uznawany jest za jedną z największych komedii romantycznych wszech czasów, z ekscentryczną i autoironiczną Annie Keatona w centrum uwagi.
Fortune Global Forum powraca w dniach 26–27 października 2025 r. w Riyadzie. Dyrektorzy generalni i światowi liderzy spotkają się na dynamicznym wydarzeniu dostępnym wyłącznie na zaproszenie, które ukształtuje przyszłość biznesu. Poproś o zaproszenie.
