Według ekonomistki Kyli Scanlon rynki finansowe od dawna wpływają na postrzeganie sytuacji, ale rynki prognostyczne mogą przedwcześnie stworzyć strukturę zezwalającą na możliwe zdarzenia w przyszłości.
W niedawnym artykule w New York Times zwrócił uwagę na dynamikę, którą kiedyś zaobserwował legenda handlu George Soros: że oczekiwania rynkowe pomagają kształtować rzeczywistość, a nie tylko przewidywać to, co ma nadejść.
Jednak inwestorzy zajmujący się akcjami, obligacjami, rynkiem Forex i towarami reagują na wydarzenia i na ich podstawie tworzą prognozy. Rynki prognostyczne wyróżniają się tym, że mogą sprawiać wrażenie konsensusu w sprawie czegoś, co jeszcze się nie wydarzyło, ostrzegł Scanlon.
„Niewygodna prawda jest taka, że maszyny prognostyczne stały się infrastrukturą umożliwiającą legalizację wyników wydarzeń, niezależnie od tego, jak dziwaczne są: kiedy rynki przetwarzają wydarzenia polityczne, zanim instytucje demokratyczne, takie jak Kongres, będą mogły się naradzić, wyniki rynkowe traktuje się jako potwierdzenie i pozwolenie na działania polityczne” – wyjaśnił.
Scanlon, nazywany ulubionym komentatorem ekonomicznym pokolenia Z i autorem książki In This Economy? Dodał, że jak naprawdę działają pieniądze i rynki, kolejnym problemem jest szybkość, z jaką rynki prognozujące wyceniają wydarzenia.
Kiedy inwestorzy licytują prawdopodobieństwo określonego wyniku, ustalana jest narracja, zanim inna alternatywa wynikająca z bardziej demokratycznego procesu będzie mogła ją zakwestionować.
„Uzasadnienie w coraz większym stopniu przysługuje temu, kto pierwszy przetworzy niepewność” – napisał. „Rynki zostały zoptymalizowane pod kątem szybkości. Demokracja została zaprojektowana z myślą o naradzie”.
Ponadto duzi inwestorzy mają ogromny wpływ na rynki prognostyczne i mogą skorzystać z informacji poufnych.
Było to przedmiotem obaw na początku tego miesiąca, gdy wojsko amerykańskie schwytało wenezuelskiego dyktatora Nicolása Maduro. Tuż przed nalotem konto Polymarket zainwestowało ponad 30 000 dolarów w odejście Maduro do 31 stycznia 2026 r., generując wypłatę w wysokości ponad 400 000 dolarów.
Ponieważ operacja była ściśle strzeżoną tajemnicą wojskową, poseł Ritchie Torres (D-NY) przedstawił projekt ustawy zabraniający urzędnikom federalnym wykorzystywania informacji niepublicznych do negocjowania wyników politycznych.
„Jeśli jesteś zarówno członkiem rządu, jak i uczestnikiem rynku prognostycznego, masz teraz przewrotną motywację, aby opowiadać się za decyzjami politycznymi, które przyniosą ci osobiste korzyści” – powiedział CNN 9 stycznia. „W szeregach rządu federalnego nie ma miejsca na tego rodzaju spekulacje na rynku prognostycznym”.
Scanlon zauważył również, że niektóre firmy medialne nawiązały współpracę z rynkami prognostycznymi i okresowo raportują o prawdopodobieństwie wzrostu lub spadku wydarzenia.
To jeszcze bardziej zmienia to, co szerszy rynek postrzega jako konsensus, a prawdopodobieństwa przekształcają się w prognozy, dopóki „nieuchronność nie stanie się akceptacją” – napisał.
„Kiedy więc duzi inwestorzy zmieniają rynki i te ruchy są zgłaszane jako konsensus, tak naprawdę widzisz zakłady ważone kapitałem na tego, kto ma najwięcej informacji (posiadających informacje poufne lub nie)” – wyjaśnił Scanlon. „Ale te zakłady są prane pod kątem legalności za pomocą języka zbiorowych maszyn mądrości i prawdy, z lekką nutą regulacji”.
Główne rynki prognostyczne Kalshi i Polymarket nie odpowiedziały natychmiast na prośby Fortune o komentarz.
Aby zmniejszyć uprawnienia do nadawania legitymizacji, Scanlon zasugerował, aby rynki prognostyczne przyjęły standardy „poznaj swojego klienta”, ujawniały sumy zakładów pokazujące, czy poszczególni inwestorzy zmieniają rynek, wydłużały okna rozliczeniowe, tak aby konsensus nie wytworzył się natychmiast, i wymagały etykiet na rozliczeniach zdarzeń, takich jak „arbitraż umowny”.
Tymczasem rynki zakładów sportowych i prognozowania stają się coraz bardziej popularne wśród pokolenia Z, które zwraca się do nich w poszukiwaniu dochodu w obliczu rosnącego pesymizmu co do ich perspektyw finansowych.
Doprowadziło to również do „nihilizmu ekonomicznego”, terminu, który również spopularyzował Scanlon, prowadzącego do fatalnych wydatków, „ekonomicznego rozczarowania” i utowarowienia wszystkiego.
„Kiedy każda konwencjonalna ścieżka się zwęża, ludzie zaczynają szukać alternatyw. W praktyce oznacza to zwrócenie się do kilku miejsc, w których nadal wydaje się, że rzeczywista poprawa jest możliwa, nawet jeśli ryzyko jest wysokie”. – napisał niedawno w „The Wall Street Journal”. „Kiedy ludzie zaczynają traktować ekonomię jak grę, jest to znak, że tradycyjne sposoby wygrywania nie wydają się już realne”.
Ta historia pierwotnie ukazała się na Fortune.com
