Dziś poznajemy Jamesa Edera, lat 42, współzałożyciela Student Beans (firmy oferującej kupony rabatowe skierowane do odbiorców uniwersyteckich), obecnie trenera kariery, który dzieli swój czas między Londynem a Alpami Francuskimi oraz autora książki The Collision Code.
Do stworzenia Student Beans zainspirował się Eder w 2005 roku, po tym jak był gospodarzem letniego tańca na swojej uczelni – imprezy dla ponad 600 studentów, której był odpowiedzialny za sponsoring. Pomysł zrodził się, gdy zobaczyłem, jak bardzo marki chciały mieć dostęp do studentów (i jak bardzo studentom spodobała się ta oferta).
„Moje rozmowy telefoniczne z dużymi markami skłoniły mnie do zażądania próbek i nagród w loterii” – wspomina Eder w rozmowie z „Fortune”. „Wkrótce mój pokój w akademiku wypełnił się prezerwatywami Durex, Jelly Belly Jelly Beans, kawą Starbucks, Pot Noodles i mydłami Lush, które pozostawiały zapach przez wiele miesięcy”.
W tym samym czasie Eder pracował jako brand manager w firmie Yell, gdzie, jak twierdzi, współpracował już z ponad 30 markami. Zlecenie biznesplanu w jego karierze stało się idealnym miejscem do ukształtowania koncepcji.
Dlatego po ukończeniu studiów on i jego starszy brat, który pracował w banku inwestycyjnym i miał własną firmę sprzedającą energię tytanową w serwisie eBay, założyli jedną z największych platform studenckich w Wielkiej Brytanii, korzystając z pożyczki w wysokości 3000 funtów.
W pierwszym roku programu ponad 15 000 studentów zapisało się na ekskluzywne kupony rabatowe od ponad 200 lokalnych firm. W trzecim roku Student Beans miał 150 000 użytkowników. A dzisiaj? Przemianowany na Pion, współpracuje z ponad 3500 markami, od Gymshark po Uber, z ponad 5 milionami klientów w ponad 100 krajach.
Chociaż Eder nadal ma 35% udziałów w firmie, której roczny obrót wynosi 30 milionów funtów, 10 lat temu odszedł od codziennych operacji, aby zająć się innym pomysłem: opartym na lokalizacji rywalem na LinkedIn o nazwie Causr, gdzie można było zobaczyć pobliskich specjalistów i nawiązać kontakt.
Jednak pomimo zebrania 500 000 funtów i przyciągnięcia 3000 użytkowników, drugi startup Edera upadł. Diagnoza choroby serca zmusiła go do przemyślenia wszystkiego.
Wszczepienie defibrylatora w klatkę piersiową po cichu zmieniło sposób, w jaki podchodzisz do celu, pracy i ograniczonych zasobów, których nikt z nas nie odzyskuje: czasu.
Obecnie Eder spędza w Méribel nawet pół roku. Większość poranków jeździ na nartach i właśnie wydał swoją książkę The Collision Code, która osiągnęła pierwsze miejsce na liście „najbardziej utalentowanych” Amazona i zebrała już ponad 8500 funtów na rzecz organizacji charytatywnych zajmujących się zdrowiem serca.
Jednak nawet przy górskim powietrzu i elastycznym harmonogramie, twierdzi, że prawdziwe „dobre życie” polega w mniejszym stopniu na ucieczce, a bardziej na nauce projektowania życia, od którego nie trzeba uciekać.
finanse
Jaka była Twoja najlepsza inwestycja?
Najlepsza inwestycja, jaką kiedykolwiek dokonałem, wyniosła 400 funtów w trzydniowy program rozwoju osobistego o nazwie The Landmark Forum w 2009 roku. Znajomy zaprosił mnie na wieczór inaugurujący. Byłem sceptyczny, ale wiedziałem też, że nie mam nic do stracenia. Przynajmniej myślałam, że będą to trzy dni refleksji, poznania siebie i poznania nowych ludzi.
Ale pomogło mi to zrozumieć, jak działam, dlaczego zachowuję się w ten sposób i jakie przekonania mnie powstrzymują. Zmieniło to sposób, w jaki prezentowałem siebie i innych. Dało mi to pewność siebie, dzięki której mogę zabrać głos, zbudować znaczące relacje i zgodzić się na możliwości, które mnie przerażały. Wszystko, co zrobiłem od tego czasu, od założenia firmy po napisanie książki The Collision Code, sięga momentu, w którym zdecydowałem się zainwestować w siebie.
Kiedy zostałem wykwalifikowanym trenerem, te odskocznię pozwoliły mi zaprojektować życie, które oznacza życie we francuskich Alpach przez maksymalnie sześć miesięcy w roku, cieszenie się górskim powietrzem i jazdę na nartach, jednocześnie równoważąc moich klientów i zdrowie.
A najgorsze?
Mój drugi startup, Causr. Zebrałem 150 000 funtów, zarejestrowałem się jako płatnik podatku VAT (podatek od wartości dodanej) i zakwalifikowałem się do ulg podatkowych na badania i rozwój, co zwiększyło łączną kwotę inwestycji do 200 000 funtów. Zainwestowałem także trzy lata swojego życia. Stworzyliśmy aplikację na Apple i Androida i przyciągnęliśmy około 3000 użytkowników, ale zaangażowanie było prawie zerowe.
Pomyślałem, że mając za sobą sukces, tworząc Student Beans, byłem tak pewien, że świat tego potrzebuje i że uda mi się to zrobić. Ale popełniłem błąd, jechałem za szybko. W momencie otrzymania środków poczułem presję, aby je wydać i od razu zwiększyć skalę działania. Gdybym mógł wrócić, kontynuowałbym testowanie, sprawdzanie poprawności i uczenie się ze znacznie mniejszą grupą odbiorców, zanim zdecydowałbym się na pełną wersję.
Jak wyglądają Twoje warunki mieszkaniowe?
Mam to szczęście, że spędzam czas między Londynem a Kentish Town, w przebudowanej dawnej szkole z oknami sięgającymi od podłogi do sufitu i tarasem na dachu, przez który słońce dociera przez większość dnia. Przeniosłem się tam, kiedy przenieśliśmy biura Student Beans do Kentish Town i kiedy byłem tam codziennie, było to tylko dziesięć minut spacerem.
Przez prawie połowę roku zdecydowałem się zamieszkać we francuskich Alpach, w pięknym studiu tuż nad Meribel Centre, w jednym z największych i najlepszych ośrodków narciarskich na świecie, w Trzech Dolinach. Po raz pierwszy zakochałem się w górach, jeżdżąc na nartach w tej samej okolicy około czwartej, piątej. Kiedy zdiagnozowano u mnie chorobę serca, marzeniem było wrócić tam i sprawić, by tak się stało. Czuję, że mam idealną równowagę pomiędzy zgiełkiem Londynu, posiadaniem wszystkiego pod ręką i ucieczką w góry.
Co masz w portfelu?
Nigdy nie noszę gotówki. Mam dwie domyślne karty bankowe, których używam: kartę kredytową Virgin Atlantic, która pozwala mi regularnie podróżować klasą premium i wyższą, lub mój Revolut, który oferuje dużą wygodę w przypadku różnych walut podczas podróży i genialny interfejs.
Czy inwestujesz w akcje?
Korzystałem z usług doradcy przez kilka lat, dzięki czemu korzystałem ze środków wolnych od podatku ISA (podobnie jak w przypadku Roth IRA w USA). Najfajniejszą rzeczą, jaką kiedykolwiek zrobiłem, było zainwestowanie w doradcę finansowego. Po raz pierwszy zrozumiałem jak to działa, czym jest rynek byka i bessy, czym jest fundusz śledzący… Teraz zarządzam swoimi funduszami i wykorzystuję do tego Vanguard i Interactive Investor. Inwestuję także w obligacje premium, które również są inwestycjami zwolnionymi z podatku.
Jakiej rady dotyczącej finansów osobistych udzieliłbyś sobie 20-latkowi?
Podkreśliłbym znaczenie miesięcznych składek, niezależnie od tego, jak małe, i maksymalizacji w miarę możliwości wolnych od podatku ulg ISA.
Bez jakiej subskrypcji nie możesz się obejść?
Moja subskrypcja EasyJet Plus. Ponieważ większość moich podróży po Europie to loty krótkodystansowe i większość z nich obsługiwana jest przez EasyJet, jest to przydatna korzyść: priorytetowe bezpieczeństwo, ekspresowe wejście na pokład, wybór miejsca i dodatkowy bagaż podręczny.
Jaki jest Twój najbardziej absurdalny bieżący wydatek?
Nie mam śmiesznych wydatków bieżących, ale rekompensuję je podróżami. Większość moich wydatków dotyczy podróży do miejsca docelowego i wydatków z tym związanych. Mój roczny karnet narciarski dla tych, którzy nie jeżdżą na nartach, może budzić wątpliwości.
Dzięki uprzejmości Jamesa Edera
Potrzeby
Jak zdobyć codzienną dawkę kawy?
Nie piję kawy. Nigdy się tym nie zajmowałem. Moją słabością jest gorąca czekolada ze śmietanką, którą zimą w Alpach piję najczęściej codziennie i której cena waha się od 5 do 10 euro, czyli w zwyczaju do 40 euro tygodniowo.
A co z jedzeniem w podróży?
Kiedy jestem w Wielkiej Brytanii, moimi ulubionymi restauracjami są PizzaExpress i Wagamama, szybkie i niedrogie posiłki. Zwykle wychodzę coś zjeść trzy lub cztery razy w tygodniu. Jeśli jestem w mieście i pomiędzy spotkaniami, częstym celem jest Pret-A-Manger. Na spotkania często wybieram się do The Ivy, The Granary Square Brasserie w Kings Cross, The Wolseley lub The Delaunay. Novikov lub Sketch są również ulubionymi.
Gdzie kupujesz artykuły spożywcze?
Kiedy jestem w Londynie, w drodze do domu kupuję jedzenie: smażoną potrawę lub łososia. We Francji co tydzień robię zakupy w Carrefour i czuję, że mam bardziej zbilansowaną dietę, ponieważ mam więcej czasu na planowanie i gotowanie. To po prostu inny sposób życia.
Jaki jest dla Ciebie typowy garnitur do pracy?
Zwykle noszę dżinsy Citizens of Humanity z koszulą i dopasowaną marynarką, elegancko, ale swobodnie. Na co dzień skłaniam się ku bardziej swobodnemu stylowi i uważam, że Uniqlo jest świetne, jeśli chodzi o podstawy jakości. Budżetuję do 1000 funtów rocznie na ubrania i skupiam się na rzeczach, które będę nosić wielokrotnie.
Czy jesteś dumnym posiadaczem jakiegoś urządzenia technologicznego?
Mój Apple Watch zmienił zasady gry. Pierwotnie dostałem go w ramach planu ubezpieczenia Vitality Health Care i pomogło mi to zidentyfikować zmiany tętna i dało mi większą pewność siebie podczas ćwiczeń.
Jedynym urządzeniem, które moim zdaniem naprawdę poprawiłoby jakość mojego życia, jest robot kuchenny. Są oczywiście prywatni kucharze, ale pomysł posiadania w kuchni czegoś, z czego będę mógł ugotować wszystko, jest szalony.
Jak oderwać się od najważniejszej pracy?
Jakie jest Twoje zdanie na temat równowagi między życiem zawodowym a prywatnym na szczycie?
Na początku Student Beans zdecydowanie pracowałem ponad 12 godzin dziennie i czułem się, jakbym był zawsze aktywny. To samo wydarzyło się w Causr. Odkąd jestem trenerem i autorem, praca przypływa i odpływa.
W niektóre dni wychodzę najpierw na spotkanie przy śniadaniu, pracuję w ciągu dnia, przeprowadzam wywiad, robię sesję zdjęciową, umawiam się na lunch, piszę treści, przemawiam na wydarzeniu, nagrywam podcast i wychodzę na kolację. Moje podejście do równowagi między życiem zawodowym a prywatnym polega na przeformułowaniu jej w coś związanego z życiem i tym, czy ci się to podoba, czy nie.
Jak się traktujesz, gdy dostajesz awans?
Ponieważ zawsze prowadziłem działalność na własny rachunek, awanse nigdy nie były dla mnie kamieniem milowym. Zamiast tego świętowałem wielkie chwile, takie jak podpisanie kontraktu z dużym klientem lub pozyskanie inwestycji. To były okazje, kiedy zafundowałem sobie coś wyjątkowego. Uwielbiam sztukę w moim mieszkaniu, a wybór elementów, które nawiązują do wspomnień, sprawia, że stają się one jeszcze bardziej znaczące. Jednym z moich ulubionych jest oryginalna, limitowana edycja Paula Kentona, przedstawiająca Londyn i Tamizę.
Ile dni urlopu corocznego wykorzystujesz w ciągu roku?
Ilekroć jestem we Francji, naturalnie czuję się jak na wakacjach, nawet jeśli pracuję. Poza tym każdego roku poświęcam około trzech miesięcy na podróże i zwiedzanie.
Zabierz nas ze sobą na wakacje. Gdzie byłeś w tym roku?
Kiedy znajdę się na liście osób do przeszczepu serca, będę musiał przez cały czas znajdować się w promieniu czterech godzin od Cambridge i szpitala transplantacyjnego, więc skupiłem się na tym, aby jak najlepiej wykorzystać podróż.
Rok 2025 rozpocząłem we Francji w marcu, odwiedzając Tignes – kolejny ośrodek narciarski, w którym byłem gospodarzem towarzyskim European Snow Pride, tygodniowego festiwalu gejów. W kwietniu pojechałem na kilka dni na Gran Canarię. Stamtąd poleciałem do Genewy i odwiedziłem Meribel, aby odebrać klucze do mojego nowego mieszkania, po czym spędziłem kilka dni w Paryżu, aby świętować moje urodziny. Spędziłem na Sardynii kilka tygodni, w tym rejs katamaranem po Sardynii i Korsyce. Następnie pojechałem do Walii, aby wziąć udział w wykładach The Do Lectures – kilkudniowym glampingu ze społecznością ponad stu inspirujących osób.
