Znany analityk makroekonomiczny Alex Krüger odrzuca porównanie, które zagościło na każdym biurku od początku ataków z udziałem Iranu: że rynki powtarzają szok rosyjsko-ukraiński z 2022 r., a zwłaszcza kryptowaluty i Bitcoin według nieprzyjemnie znanego schematu.
Tak, konfiguracje się rymują, napisał Krüger w notatce Substack z 4 marca. Twierdzi jednak, że analogia załamuje się w tym, co ważne dla Bitcoina: polityce pieniężnej i utrzymywaniu się szoku energetycznego. „Rynki wpadają w panikę. Wszyscy patrzą wstecz na rok 2022. Ustawienia wykresów wyglądają prawie identycznie, a szok energetyczny jest prawdziwy” – napisał. „Ale po dokładnej analizie porównanie się rozpada. Makroekonomia jest inna, a zakłócenia w dostawach ropy są tymczasowe”.
Co jest teraz najważniejsze dla Bitcoina?
Punktem wyjścia Krügera jest raczej historia niż kryptowaluta: wojny i konflikty kinetyczne często stwarzały „okazje do zakupów”, nawet jeśli początkowym impulsem jest niechęć do ryzyka. Jego zdaniem powodem, dla którego rok 2022 stał się tak toksyczny pod względem ryzyka, nie była sama inwazja, ale to, co nastąpiło po niej.
W 2022 r. wartość Bitcoina i ogólnie aktywów ryzykownych osiągnęła najniższy poziom w dniu inwazji Rosji na Ukrainę (24 lutego), następnie mocno odbiła, a następnie załamała się pod koniec marca, gdy rynki powróciły do spadków. Wojna była katalizatorem, a nie silnikiem. Siłą napędową była Rezerwa Federalna zmuszona do wejścia w agresywny cykl podwyżek przy inflacji już w pełnym rozkwicie i gwałtownym wzroście cen ropy, który pogorszył problem inflacji.
Głównym twierdzeniem Krügera jest to, że rok 2026 nie będzie miał takiego samego kontekstu politycznego. W 2022 r. Fed pozostawał „w tyle” – w chwili wybuchu wojny inflacja rok do roku wyniosła 7,9%, a realna stopa funduszy federalnych wynosiła około -7,5%. Dziś, jego zdaniem, Rezerwa Federalna znajduje się w trybie „poczekaj i zobacz”, a inflacja ma tendencję spadkową, a stopy realne wynoszą około +1,2%.
Powiązane lektury
Ujmuje asymetrię polityczną w dosadny sposób: „Nawet jeśli rosnąca ropa naftowa tymczasowo podniesie inflację zasadniczą, Fed ma szansę ją przezwyciężyć. Przy realnych stopach procentowych +1,2% nie muszą się one dostosowywać, dopóki nie wywołają szoku podażowego. W 2022 r. nie mieli wyboru: przy -7,5% zostali katastrofalnie w tyle. To różnica, która ma znaczenie w przypadku ryzykownych aktywów”.
Krüger zauważa, że niedawny komunikat Rezerwy Federalnej jest zgodny z tym stanowiskiem. John Williams powiedział, że ropa zaszkodzi „krótkoterminowym perspektywom inflacji”, ale ta wytrwałość miała znaczenie: „zakoduj: Nie ruszymy się, jeśli to nie potrwa długo” – napisał Krüger, zauważając jednocześnie, że Stany Zjednoczone są mniej zależne od ropy niż kilkadziesiąt lat temu.
Sekretarz skarbu Scott Bessent argumentował również, że Stany Zjednoczone „znajdują się w zupełnie innym położeniu niż wtedy, gdy Rosja najechała Ukrainę”. Krüger zauważył, że od rozpoczęcia strajków czterech urzędników Rezerwy Federalnej wypowiadało się publicznie, nie zmieniając swojego punktu widzenia; Williams określiła reakcję rynku jako „modę”, Neel Kashkari stwierdziła, że „jest za wcześnie, aby określić” i nadal przewiduje jedną lub dwie obniżki w tym roku, jeśli inflacja spadnie, a twardogłowa Beth Hammack nazwała tę politykę „neutralną” i nalegała na dłuższą pauzę.
Drugi filar argumentacji Krügera polega na tym, że zakłócenia w dostawach ropy naftowej w 2026 r. będą raczej tymczasowe niż załamanie strukturalne w 2022 r. Europa utraciła wówczas dostęp do około 4,5 mln baryłek dziennie rosyjskiej ropy i produktów rafinowanych, a sankcje sprawiły, że zakłócenia te stały się faktycznie trwałe; 8 marca cena ropy Brent wzrosła w pobliżu 130 dolarów i trwała poniżej 90 dolarów spadła dopiero pod koniec sierpnia.
Powiązane lektury
Utrzymuje, że tym razem własne beczki Iranu nie są kluczową zmienną. Iran produkował około 3,3 miliona baryłek dziennie i eksportował około 1,9 miliona baryłek dziennie przed atakami, głównie do Chin równoległymi kanałami, z rabatem od 11 do 12 dolarów w stosunku do ropy Brent, a większość jego floty tankowców została już objęta sankcjami, co oznacza, że „dodatkowe sankcje nałożone na Iran po wojnie niczego nie zmienią”.
Jednak głównym przedmiotem zainteresowania rynku jest Cieśnina Ormuz, przez którą tranzytuje około 14 milionów baryłek dziennie, co odpowiada około 20% światowego zużycia płynów naftowych i gdzie ruch jest „prawie sparaliżowany”.
Krüger twierdzi, że to, co naprawdę mówi, to krzywa kontraktów futures. W 2022 roku cena pierwszego miesiąca wzrosła o około +50%, a dziesiątego kontraktu o +29%, co wskazuje na długie prace naprawcze. Szacuje, że w 2026 r. pierwszy miesiąc wzrośnie o +32%, ale dziesiąty kontrakt tylko o 12%, „pomimo trafienia, które dotknie 4,4 razy więcej baryłek”, co oznacza, że handlowcy widzą datę wygaśnięcia w przypadku zakłóceń, a nie przebudowy łańcuchów dostaw.
Ryzyko ogona jest sygnałem krzywej
Krüger wyraźnie mówi, co może zamienić „przejściowy” szok w zmianę reżimu na wzór zmiany reżimu w 2022 r.: bezpośrednie, powtarzające się uderzenia, które na miesiące pozbawiłyby moce produkcyjne rafinerii lub LNG. Iran zaatakował już instalacje LNG w Ras Tanura, Fujairah i Katarze, napisał, głównie za pomocą przechwyconych szczątków dronów, ale dostrzega wzór eskalacji w kierunku infrastruktury energetycznej, z „dziesiątkami tysięcy dronów w rezerwie”.
„Jeśli bezpośrednie ataki zaczną wpływać na moce produkcyjne rafinerii (SAMREF, Jebel Ali, Jubail), oznacza to utraconą produkcję, której nie uda się odzyskać po zawieszeniu broni. Naprawa rafinerii zajmuje miesiące” – napisał. „Ryzyko nie ogranicza się już do ropy. Staje się to kryzysem produktowym i gazowym, a nie tylko poważnym problemem”. Krüger dodał, że QatarEnergy zamknęła produkcję LNG w Ras Laffan i Mesaieed, eliminując około jedną piątą światowych zdolności eksportowych LNG.
W przypadku Bitcoina w mniejszym stopniu chodzi o dopasowywanie wzorców do wykresu, a bardziej o obserwowanie, czy makro „wyłączone” jest nadal wiarygodne. Praktyczna zasada Krügera jest prosta: jeśli koniec krzywej zacznie zyskiwać na wartości, na przykład jeśli dziesiąty kontrakt wzrośnie z około +12% do +25%, rynek sygnalizuje, że szok nabiera charakteru strukturalnego. „Ale na dzień dzisiejszy” – napisał – „krzywa nie mrugnęła. Nie należy mylić tymczasowego szoku geopolitycznego (2026) z poważnym kryzysem płynności (2022)”.
W momencie publikacji Bitcoin był notowany po cenie dolarów
Bitcoin musi przekroczyć 74 500 dolarów, wykres 1-tygodniowy | Źródło: BTCUSDT na TradingView.com
Wyróżniony obraz stworzony za pomocą DALL.E, wykres z TradingView.com
