Było niedzielne popołudnie i Jamie Dimon gościł w swoim mieszkaniu w Nowym Jorku setkę potencjalnych kandydatów, kiedy został wezwany na spotkanie z Sandy Weillem i Johnem Reedem z Citigroup. Duet poprosił go, aby pojechał do biura, gdzie nakreślili zmiany strukturalne w zespole i ostatecznie poprosili Dimona o rezygnację.
Wspominając ten dzień w 1998 r. podczas lipcowego występu w podkaście, Dimon przypomniał sobie, że na początku ta rozmowa „nie miała dla mnie sensu”.
W rozmowie z Acquired dyrektor generalny JPMorgan Chase wyjaśnił: „Powiedzieli, że chcą wprowadzić pewne zmiany (i) mieli trzy z nich: „Po pierwsze, chcemy, aby ta osoba była za to odpowiedzialna”. Powiedziałem OK, cóż, to nie miało dla mnie sensu. Po drugie, chcieli wyznaczyć kogoś na stanowisko dyrektora zarządzanego przeze mnie globalnego banku inwestycyjnego, co moim zdaniem było kolejną głupią decyzją.
„A stronie trzeciej powiedzieli: «Chcemy, żebyś zrezygnował». Powiedziałem OK, ponieważ w tym momencie wiedziałem, że wszystko zostało ustalone. Zarząd głosował i napisano komunikat prasowy”.
Po powrocie do domu Dimon powiedział swojej żonie i trzem młodym córkom (wówczas 14, 12 i 10 lat), że został zwolniony. Ich reakcje były różne. „Najmłodszy pyta: «Tato, czy musimy spać na ulicy?». Powiedziałem „nie, nie, wszystko w porządku”. Środkowy, który z jakiegoś powodu zawsze miał obsesję na punkcie studiów, zapytał: „Czy nadal mogę iść na studia?”. Powiedziałem tak.
„A najstarszy powiedział: «Świetnie, skoro go nie potrzebujesz, możesz mi dać swój telefon komórkowy?»”
Dimon, obecnie szef największego banku w Ameryce, powiedział kilka godzin po zwolnieniu, że w jego mieszkaniu, którego nadal jest właścicielem prawie trzydzieści lat później, na znak jego odejścia przebywało około 50 członków kadry kierowniczej najwyższego szczebla banku.
„To było jak bycie na własnej skórze” – wspomina Dimon. „I przyszedł bardzo wysoki facet, mój bardzo dobry przyjaciel, a moja córka podnosi głowę i pyta: «Kim jesteś?». a on mówi: „Pracuję dla twojego taty”. A ona odpowiedziała: „Już nie, nie rób tego”.
„I to wszystko. Wszystko było w porządku. Mówię ludziom, że stawką był mój majątek netto, a nie moje poczucie własnej wartości”.
Jak Jamie Dimon został dyrektorem generalnym JPMorgan?
Po opuszczeniu Citi Dimon, wówczas czterdziestoletni, szukał kolejnego wyzwania. Słynnie spotkał się z Jeffem Bezosem z Amazona, aby zaproponować mu objęcie stanowiska prezesa technologicznego giganta. Ostatecznie Dimon zdecydował, że przejście do sprzedaży detalicznej to „o jeden most za daleko”, ale zyskał sobie przyjaciela miliardera do dziś. Dimon spotkał się także z szefami Home Depot, których „kochał”, ale ponownie nie podjął dalszych działań, ponieważ było to zbyt daleko od jego „siedliska”.
Kilka lat później pojawiła się szansa na uruchomienie Bank One z siedzibą w Chicago.
„Pomyślałem, że to szansa, jeśli rodzina zgodzi się na przeprowadzkę” – powiedział Dimon. „Skończyło się na tym, że pokochaliśmy Chicago. Chicago to wspaniałe miasto pod wieloma względami, a życie jest takie, jakie je uczynisz.
„Połowę pieniędzy włożyłem wówczas w akcje (Bank One)… Miałem zostać kapitanem statku, miałem zejść (lub wypłynąć) razem ze statkiem, dałem wszystkim jasno do zrozumienia, że jestem tu na stałe i że tak będzie. Dosłownie następnego dnia poszedłem do pracy”.
W rzeczywistości Dimon kupił akcje firmy, którą miał kierować, o wartości 60 milionów dolarów, co miało na celu wyrażenie jego zaangażowania na rzecz instytucji wobec akcjonariuszy i rynku. Weteran z Wall Street chciał pokazać, że jako nowojorski przeszczep „spoza miasta” nadal był „w sumie na 100%”, dodał: „Wiedzieli też, że podejmuję decyzje, które moim zdaniem są dobre dla długoterminowego zdrowia firmy, a nie krótkoterminowe”.
Wersja tej historii pojawiła się na Fortune.com 17 lipca 2025 r.
Więcej o Jamiem Dimonie:
