Źródło obrazu: Getty Images
Samoinwestowana emerytura osobista (SIPP) to jedno z kluczowych narzędzi, którymi dysponujemy, aby generować pasywny dochód na emeryturę.
W przeciwieństwie do ISA, ulgę podatkową uzyskujemy od wpłat SIPP, ale nie od wypłat. Może to być korzystne dla inwestorów korzystających z wyższych stawek podatku, mających nadzieję na niższą stawkę na emeryturze (więc upewnij się, że ubiegasz się o wyższą stawkę ulgi na podstawie samooceny).
Kwota, jaką możemy wpłacić na konto SIPP, jest nieco bardziej skomplikowana niż na konto ISA, chociaż dla większości osób standardowy roczny limit całkowitej emerytury wynosi 60 000 funtów. Ale jest to również ograniczone przez nasz roczny dochód. Inwestorzy powinni sprawdzić swoją indywidualną sytuację.
Należy pamiętać, że traktowanie podatkowe zależy od indywidualnej sytuacji każdego klienta i może ulec zmianie w przyszłości. Treść tego artykułu ma charakter wyłącznie informacyjny. Nie jest to porada podatkowa ani nie stanowi ona żadnego rodzaju porady podatkowej. Czytelnicy są odpowiedzialni za przeprowadzenie własnego badania due diligence i uzyskanie profesjonalnej porady przed podjęciem jakichkolwiek decyzji inwestycyjnych.
Oszczędności
Stara praktyczna zasada sugeruje, że powinniśmy co roku wycofywać około 4% całkowitej wartości naszego SIPP (lub ISA), aby generować dochód pasywny. Chodzi o to, że należy pozostawić wystarczającą ilość kapitału, aby nadążyć za inflacją. A w ujęciu realnym nasze przyszłe dochody nie powinny się pogorszyć.
Średnia roczna stopa zwrotu z akcji FTSE 100 w ciągu ostatnich 20 lat kształtowała się na poziomie około 6,9%. To brzmi dobrze. Wiem, że inflacja jest obecnie wysoka, ale spodziewam się, że Bank Anglii wkrótce powróci do celu na poziomie około 2% rocznie.
Po szybkim sprawdzeniu arytmetycznym potrzebowałbym około 450 000 funtów na moim funduszu emerytalnym. To znaczy, jeśli będę kontynuował sugerowaną obniżkę na poziomie 4% rocznie.
Ale kiedy budowałem swoją doniczkę, nic nie wyhodowałem. Zamiast tego reinwestowałbyś każdy dochód w większą liczbę akcji. Powiedziałbym, że możesz spróbować osiągnąć ten cel za około 19 lub 20 lat, inwestując 1000 funtów miesięcznie, przy założeniu tej samej średniej wynoszącej 6,9% dla FTSE 100.
akcje dywidendowe
Każdy z nas może inwestować różne kwoty. A najmłodsi ludzie, którzy mają do dyspozycji więcej niż 20 lat, mają duże szanse na zgromadzenie znacznie więcej. Z łatwością mogliby przekroczyć mój docelowy dochód pasywny wynoszący 1500 funtów miesięcznie.
Myślę jednak, że jest inny sposób, aby wyprzedzić grę. Dotyczy to także akcji oferujących wysokie dywidendy. Spójrzmy na przykład na Mondi (LSE: MNDI) z prognozowaną stopą dywidendy na poziomie 7%, bardzo zbliżoną do średniej rocznej stopy zwrotu z indeksu FTSE 100 w ciągu 20 lat.
Firma zajmuje się produkcją papieru opakowaniowego i handlowego. Powyższy wykres pokazuje rozczarowujące ostatnie notowania cen akcji, a aktualizacja notowań z 6 października nie była zbyt dobra – rynek był w depresji, a popyt i ceny sprzedaży ucierpiały.
Zróżnicowana mieszanka
Taka działalność może mieć charakter cykliczny, a słabsza koniunktura gospodarcza może na nią nieproporcjonalnie wpływać. Dywidenda, której nie można zagwarantować, może mieć pewne wzloty i upadki. Uważam jednak, że rynek przesadził i uważam, że w ramach zdywersyfikowanego portfela emerytalnego zdecydowanie warto rozważyć Mondi.
Prognozy wskazują, że w kolejnych latach dywidenda będzie rosła. Sugerują także, że wypłaty powinny być wygodnie pokryte zyskami, które według analityków powrócą do wzrostu.
A jeśli po przejściu na emeryturę będę mógł otrzymywać 7% dywidendy rocznie, musiałbym zgromadzić jedynie niecałe 260 000 funtów, aby osiągnąć kwotę 1500 funtów miesięcznie. Szacuję, że mógłbym to osiągnąć w ciągu około 14 lat.
